Devlet nerede değil nasıl?

Aşırı sağcılarla, aşırı solcular devleti "istemezük" propagandasındaydılar.

Komünistlerle ileri kapitalistler de aynı fikirde. Biri devlet olmasın diyor, diğeri küçülsün. Öyle küçülsün ki, adetâ ruh devlet gibi olsun. Holograf gibi!..

Oysa, ne zaman başımız sıkışsa, feryat ediyoruz:

- Nerede bu devlet?

28 Şubat''ta devlete kızanlar, 17 Ağustos''ta arıyor. Susurluk''ta kızanlar, Gölcük''te arıyor!

Herkesin keyfine göre bir devlet kuramayız.

Orada olsun, burada yoksun diye de olmaz.

İlginç olan, küreselleşmenin ulus-devleti fena halde yıprattığı bu ortamda bile Türk halkı hâlâ "Devletim" diyor.

Bu vakıalar halkın devlete sadakatini, bağlılığını perçinlemiyor, delillendirmiyor mu?

Aynen bebeğin "Anneciğim!" diye ağlaması gibi bizim millet de felaketlerinde "Devletim" diye feryat ediyor.

Bu millet devletini yıkar mı? Ona hiç açık ve yakın tehlike olur mu?

Evet, her şeyi devletten bekleme alışkanlığımız var.

Uzmanlar, bu iyi değil diyorlar.

Böyle bir millet "sivil toplumu" oluşturamaz diyorlar.

Ama, bu toplum, çağdaş teoriler ne derse desin, devleti hâlâ "baba" gibi görmeye alışmış. Yani, devlet baba-devlet ana modeli genlerimizde var bir kez.

Patrimonyal bir sistem tercihimiz bizim.

AKUT olsun, yabancı sivil savunmacılar olsun ne kadar muhteşem çalışsalar da, millet "Aman, bunları keşke benim devletim yapsaydı" diyor. "Yapmalı" diyor.

Devlet kurumu olan Kızılay''ı çağdaşlaştıralım diyor da AKUT''u sivil topluma yayalım demiyor.

(Hoş, bu bizim milletin sivil toplum üşengeçliğinden ve sorumluluktan kaçma alışkanlığından ve bu tür sorunları hep devlete havale etme geleneğinden de kaynaklanıyor.)

Her ne ise, bizim milletin sıkıntısı devletle değil. Devletin nasıl olması gerektiği ile.

Halkı ile iç içe, millete tercüman bir devlet buldukça yüzü gülüyor.

O zaman işimiz kolay değil mi?

Devleti yönetenlerin reform projeleri işte bu noktadan "start" yapmalılar.

Bugün bir göz atın tarihe. Mazide devlet, jandarma, vergi memuru idi.

Yakın günde devlet Kocatepe''de cenaze töreninde resim veriyordu. Devlet denince şehit musallalarının çevresi akla geliyordu.

Yarın devlet deyince Kızılay''ı, sivil savunması, çocuk kurtaran güleryüzlü Mehmetçik akla gelmeli.

Devlet bu olmalı. Bu ise o portresi öne çıkarılmalı.