Kim ne derse desin, bu sözlerin kendine mahsus esrarı vardır. Esrardan kastım, hani büyüsü, atmosferi olması.
Ne kadar fikren karşı olsanız, devrimci kimliği size tesir ediyor. Ne kadar olsa sizi sarmalıyor.
Onun için mesela Che Guavera gençlik tarafından "idolleştirilmiştir." Fikirlerinden ziyade tipinden hoşlanmıştır, genç kuşaklar.
En sağcı birey bile Che''yi efsâne olarak kabullenir.
Aynı psikolojik etkilenme diğer devrimci, gerilla liderleri, darbeciler ve ihtilâlciler için de geçerlidir.
Pekiî, çocuk, eylemde ölmeseydi; diyelim yaşlanıp, göbeklense, saçları dökülse, hattâ bunasaydı; hâlâ posterleri "teanage"lerin yatak odalarındaki duvarlarda bulunabilir miydi?
Meselâ, arkadaşı Fidel, hâlâ devrimci...
Tek kalmış, tek dişi kalmış canavar gibi.
Konuşmalarındaki muhteva, hâlâ aynı dogmalara sadakatini yansıtıyor.
Ama, sunuş tarzı, teatral. Hatta, zaman zaman gülünçlüklerle örülü. Bunu da bence Kasıtlı yapıyor. Yani, adamın (PR) anlayışı bu. Medyatik alemde devrimcilik dahi kendini tüketim toplumunun pazarlamacılığını iyi kavramış.
Ama, galiba hayatını bu kulvarda seçenler, genç ölmeli diye düşünüyor, insan. Veya, düşünmekten kendini alamıyor.
Öte yandan, bugünkü devrimci, darbeci, ihtilalcilere bakınız. Ekranda sık sık görüyoruz onları.
CNN muhabirleri zaman zaman onlarla mülakat yapıyorlar.
Saç-sakal karışmış herifler. Üstü-başı partal. Paspal giysiler. Yani, düşünüyorsunuz, bu adam "savaşım"ında başarılı olursa, BM''de Genel Kurul öncesi devlet reisi itibariyle aile fotoğrafına girecek! Vay, babam vay diyorsunuz. Adam davasında haklı olsa bile kılık-kıyafet açısından faul. "Aman" diyorsunuz, "desteklemeğe değmez."
Oysa ki, bir de bizim İstiklâl Savaşımızı ve devletimizi kuran lidere bakınız. Mustafa Kemâl, Milli Mücadele dönemini başlattığında, Osmanlı''nın askeri üniformasını üzerinden çıkarmış ve sivil giyinmiştir.
Ama, zarâfete bakınız. Anadolu''nun en zavallı döneminde bile şık bir insan.
Ayakkabısında bile çamur yok.
Pantolonu ütülü. Kravat iğnesi bile var.
Kalpağı bile kendisine ne kadar yakışmış... Ezcümle, işte lider!
Kıyafet bir gösterge.
Daha doğrusu geleceğe yatırım.
Belli ki, bu mücadeleyi kazanıp, devleti kurmaya azimli.
Yaşlılığında bile yakışıklıydı.
Pekiî, ben bunları niye yazdım?
Niye yazdığımı yazamam.
Ama, son günlerdeki plaketlerin imhası ile ilgili bahislere gönderme yapabilirsiniz.
Bilmem anlatabildim mi?

