İsrail''de 6 Şubat 2001 tarihinde yapılan "Başbakanlık seçimi"ni % 62.5 oyla Ariel Şaron kazandı. Ehud Barak ancak % 37.4 oy alabildi. Oy farkı oldukça fazladır. 72 yaşındaki Şaron "Dev kasap", "Katil", "Kasap" ve "Buldozer" lakaplarıyla tanınan aşırı sağcı ve siyonizmi savunan biridir. Şaron''un seçilmesi yalnız Filistinlilerde değil, bütün dünyada ve münhasıran Ortadoğu''da tedirginliğe sebep olmuştur. Şaron''un geçmişi katliamlarla, sertlik yanlısı tavırlarla doludur. Asker kökenli olan Şaron, 1928 yılında Moşav Kfar Mala''da doğdu.1945 yılında (17 yaşında iken) "Haganah" isimli Yahudi askeri birliğine katıldı. 1948''de İsrail''in bağımsızlığına kadar olan 3 yıl içinde yüzlerce terör hadisesine iştirak etti. 1952 yılında komutanlığını yaptığı 105. Komando Birliği, Batı Şeria''da çoğu çocuk ve kadın 69 kişiyi katletti. 1953''te Kibiya köyündekileri katletti. 1955''te Gazze''de bulunan Mısır askeri karargahına saldırarak 38 Mısır askerini öldürdü. 1956 yılında Sina Çölü''nde paraşüt birliklerinin başında idi. 1967 "Altı Gün Savaşı"nda general idi. 1969 Mısır-İsrail savaşında İsrail Güney Orduları komutanı idi. 1970-1971''de Gazze''deki Filistinlilere saldırılar düzenledi.
1973''te ordudan ayrılarak İsrail Meclisi Knesett''e Liberal Parti''den girdi. Likud Partisi ile koalisyonun mimarı oldu. 1974''te meclisten ayrılıp orduya döndü. 1975-1976''da dönemin Başbakanı İzak Rabin''in özel danışmanı oldu. Daha sonra "Shlomzion Partisi"ni kurdu. 1977''de 2 üye ile meclise girdi. Batı Şeria''da Yahudi yerleşim merkezlerinin kurulması da Şaron''un fikri idi. 1981''de Savunma Bakanı oldu. Lübnan''ı işgal planını hazırladı. Lübnanlı Hıristiyan milislerle, İsrail ordusu, Sabra ve Şatilla''daki Filistin kamplarında 800 sivili (Filistinliyi) katletti. İsrail Kahan Komisyonu "Lübnan Kasabı" olarak Şaron''u suçlayınca, Savunma Bakanlığı''ndan istifa etti. 1984''te Ticaret ve Endüstri Bakanı, 1989''da Bayındırlık İskân Bakanı, 1996''da Milli Altyapı Bakanı, 1998''de Dışişleri Bakanı oldu. Yahudilerin Kudüs''ün Arap bölgesinde mülk edinmesinde ve Filistinlilere ait topraklarda Yahudi yerleşim merkezleri kurulmasında en büyük pay Şaron''a aittir. 28 Eylül 2000 tarihinde Doğu Kudüs''te Harem-ül Şerif''te gövde gösterisi yaparak ''ikinci intifada''nın başlamasına provokatörlük yaptı. Son 4 ayda çıkan olaylarda 318 Filistinli, 52 İsrailli ve 13 İsrailli Arap hayatını kaybetti.
İsrail nüfusunun en az % 20''si Rusya, Ukrayna ve Beyaz Rusya''dan gelen Yahudilerdir ve Şaron''u desteklemektedirler. İsrail kamuoyunda ise ikinci intifada ile "varlığımızı kim garantileyecek" sorusu oluşmaya başladı. Şaron''a, İsrail''in De Gaulle''ü olabilir diyenler vardır. De Gaulle, Fransa''nın Cezayir''den çekilmesine karşı olanlar tarafından iktidara getirildi. Ancak De Gaulle bu taraftarlarına bir nevi ihanet ederek Cezayir''den çekildi. Ama bu çekilme şeklen idi. Savaş bitti, Cezayir''e sözde bağımsızlık verildi. Ancak 1962''den bu yana 40 yıldır Cezayir''de gizli güç, derin devlet Fransa ve onun devşirmeleri bürokratlar hakimdir. Şaron ile barışın çok zor olacağı görüşü hâkimdir. Ürdün''de çıkan El Düstur gazetesi, Şaron''un kazanmasını, "Şaron''un beklenen zaferi, bir toplumun Araplara olan nefretini aksediyor. Bu zafer, Ortadoğu barış sürecinden geriye ne kaldıysa onu da yok edecektir. Arap liderler, Şaron tehlikesine karşı hazırlıklı olmalıdır..." şeklinde okuyucularına duyurmuştur.

