Resulullahı sevmek farzdır!..

Resulullah''ı sevmek, bütün müslümanlara farz-ı ayndır. O serverin sevgisi bir gönüle yerleşirse, İslamiyet''i yaşamak, imanın ve İslam''ın tadına, doyulmaz zevkine ermek, çok kolay olur. Bu sevgi, iki cihanın efendisine tam uymaya sebeb olur.

Bu sevgi ile, Allahü teâlânın, Habibine ikram ettiği sonsuz ve anlatılması mümkün olmayan nimetlere ve bereketlere kavuşmakla şereflenilir. Küçük-büyük bir müslümanı, doğrudan doğruya Resulullah''ın sevgisine götüren Ehl-i sünnet alimleri ve kitapları, bu bereketlerin senetleridir. Resul aleyhisselamın mübarek ismini anan veya duyan mü''minin, Resulullah''ın şerefli meclisinde bulunuyormuş gibi; sükunet, edeb, kalb ve bedenle tazim üzere bulunması vacibdir. Resulullah efendimizin mübarek sözlerinde ve işlerinden bildirilen birşeyi, O''nun şanını yükseltecek bir şey ile mukabele etmek, O''na tazimden ve hürmettendir. İnsanlar arasında aşağılık ve düşük bir mertebe için kullanılan kelimelerle, Resulullah''ı vasfetmemek de O''na tazimdendir.

Birçok yabancı kimse gelip, Resulullah''ı ilk gördüklerinde, daha söz, iş ve hallerine muttali olmadan, sadece görmekle, hak peygamber olduğunu anlarlardı. Nitekim şairi Abdullah bin Revaha hazretleri demiştir: "Hiçbir mu''cizesi olmasa, kendisi mu''cize idi."

Bazı alimler, Resulüllahın hüsnü cemalinin hepsini Allahü teâlâ bize göstermedi. Çünkü bütün güzelliği görünseydi, mübarek yüzüne gözler bakamazdı. Neş''eli olduğu zamanlar nurlu yüzü ayna gibi parlar, parlaklığı yanlarındaki duvarlara aksederdi. Gece karanlığında dışarıdan içeriye girenler, yüzünün nurunun aydınlığında yere düşmüş iğneyi görürlerdi. Kaside-i Bürde''de şöyle der: O odur ki, ma''nası ve sureti tamamdır/Kâinatın halıkı onu habib etmiştir. Güzellik ve kemalde eşi, benzeri yoktur,/Hüsn cevheri zatında taksim edilmemiştir.

Bazı arifler demiştir ki: Güzellerin yaratıldığı günde Seni hepsine sultan ettiler, Cennet bahçesini süslediklerinde Sana melekleri derban ettiler. Bütün melahatı sana verdiler Sonra Yusuf''u mah-i ken''an ettiler. Saadet umudunu sana verip, Sonra nev-i insanı var ettiler. Güzellik meydanında senin gibi süvari Gelmedi, vaktaki, meydanı var ettiler... Yarın: Allah düzgün olanları sever