Eshâb-ı kirâmın büyüklerinden ve İran''ı fetheden ordunun kumandanıdır. Sağlığında Cennetle müjdelenen on sahabîden biridir. Nesebi hem baba tarafından, hem de anne tarafından Peygamber efendimizle birleşir. Hazret-i Sa''d, heybetli, orta boyda, esmer tenli, cesur, sözü, özü doğru büyük bir zattı. Çok cömert olup, sadeliği severdi.
Hazret-i Sa''d, Veda Haccı''ndan sonra hastalandığında, Peygamber Efendimiz kendisini ziyarete gelmişti. Sa''d hazretleri hastalığı şiddetlendiğinden duâ almak için Peygamberimize "Yâ Resûlallah siz Medine''ye döneceksiniz de ben burada ölüp dostlarımdan geriye mi kalacağım?" dedi.
Peygamber efendimiz de "Hayır! Sen bizden geri kalamazsın! Burada kalır da sâlih ameller işlersen, elbette onunla derecan artar, merteben yükselir. Umarım ki; sen uzun zaman yaşayacaksın! Öyle ki senden, bir takım kavimler faydalanacak, bir takımları da mahrum kalacak" dedi. Ve "Yâ Rab! Eshâbımın Mekke''den Medine''ye dönüşünü tamamla!" diyerek duâ etti. Bunun üzerine iyileşti, şifâ buldu. Medine''ye döndü. Ömrünün sonlarına doğru, gözleri görmez olmuştu. Bu halde iken Mekke''ye gelmişti. Mekke halkı etrafına toplanıp, "Bana duâ et, bana duâ et" deyince hepsine duâ ediyordu. Abdullah bin es-Sâib anlatır: "Ben genç idim, bir ara O''na yaklaştım ve kendimi tanıtmağa çalıştım. Beni tanıdı ve "Sen Mekke''nin en iyi okurlarından birisin" dedi. Ben de "Evet" dedikten sonra bir ara: "Amca senin duân makbul, herkese duâ edip duruyorsun, kendin için duâ etsen de gözlerin açılsa olmaz mı?" dedim. Sa''d gülümseyerek "Oğlum Allahü teâlânın benim hakkımdaki takdiri (gözümün görmemesi), gözümün görmesinden daha güzeldir" buyurdu. Hayatının sonlarına doğru, Medine''ye yakın Akik denilen yerde hastalandı ve orada 675 yılında vefat etti. Mübarek cesedi Medine-i Münevvere''ye götürüldü. Namazını Medine Valisi Mervan kıldırdı. Son arzusu, "Bedir Harbinde giymiş olduğum elbise ile defnedin" oldu. Sa''d bin Ebî Vakkas hazretleri, Cennetle müjdelenen on sahâbiden (aşere-i mübeşşereden) en son vefât edendir.

