Susuyorum!

Susuyorum; bir çöl gibi...

§

Bir çöl gibi bütüün zemine serilip sessizce yatacak kadar kızmış olmayı kim bilebilir;

Susmayanlara!..

.....

Ben,,, susuyorum;

Sana!..

§

Hem de bir çöl gibi... Hem de bir çöl gibi bir damla sudan bile mahrum olarak susuyorum...

Sadece dudaklarım değil;

Her zerrem çatlamış olarak!..

§

Bütüün mevcudiyetimle susuyorum;

Susmayı...

Ve susamayı öğrenmiş olarak!..

§

Şimdi ben... Yine bir çöl gibi kendi kavrukluğum içinde... Hücre hücre savurup kendimi kendi başımda ve yine dökülsem kendi başıma;

Kim bilir?..

.....

Duyanım yoook!..

.....

Kimsesizim...

.....

Bir çöl gibi dilsizim...

.....

Farkı ne ki; ha söyleyecek dil yok, ha işitecek kulak...

Talihsizim!

§

İçiimm kurumuş ve her zerrem küsmüş bir diğerine... Zamkım çözülmüş... Zerrelere ayrılmışım;

Benden içre bin bene!..

.....

Kavruluyorum... Ve susuyorum;

Bir çöl gibi!