Ve gene Mecnun

Köpek mi sadıktır Mecnun''dan, yoksa Mecnun mu sadıktı köpekten?..

.....

Her ne ise... Nasılsa bulur sadakat kendine;

Kendi yüzünü seyredebileceği bir ayna!..

*

Mecnun köpek olsaydı;

Bir zincir bulup, boynuna geçirir...

Sonra da tutar o zincirin diğer ucundan ve kendini getirip; sevdiğinin kapısına bağlardı...

*

Mecnuun... Mecnun eğer, köpek olsaydı; zincirinden, kendini sevdiğinin kapısına bağlardı...

Deseler ki; git buradan!.. Kovulsaydı bahçeden; alırdı hayalini, gider ve otururdu sokağa...

Deseler ki Mecnun''a; bir kerelik hakkın var. Havlayacaksın ve Leyla sesini duyacak!

Havlardı...

Ve o bir kerelik havlayışı, son havlayış olurdu;

...ciğerini havlardı!

*

Bu kapıdan ne hırsız, ne uğursuz geçebilirdi artık; Mecnun''un korkusundan...

Derlerdi ki;

-Gelin buradan gidelim... Şimdi bu dişsiz ve dilsiz ve üstelik, ciğerini havlamış olan mahluk, ağlamaya başlamadan!..

.....

Çünkü Mecnun, Leyla mevzubahis olunca öyle bir ağlardı ki;

İster uğursuz olsun, isterse hırsız, dayanamazdı... Derlerdi ki;

-Aman, gidelim buradan, yeter ki ağlamasın...

Yoksa akacak koca adam, kendi gözlerinden dökülecek dışına!..

*

Mecnun, Leyla''nın kapısına koydu kendini, Leyla''nın kapısına bağladı, Leyla''nın kapısında kaldı... Ve Leyla''nın adıyla anıldı adı...

.....

-Bir ömür, bir ümit için böyle harcanır mı?..

-Bir hayatını zaten verdiği ve bin hayatı daha olsa tereddüt etmeden vereceği, nasıl bir aşka gark olmuş Mecnun?

-Mecnun, ki aah; aynı tahterevallinin bir ucunda biz, diğer ucunda o... Ya o yukarıda da biz aşağıdayız; veya biz, hepimiz onun ağırlığından havaya yükselmişiz!..

...diyenler kimdi, tarih yazmadı!..