Asterix ve ben

Hayatımdaki en önemli tanışmalardan birisi, Asterix''le olandır. Asterix''i çoğunuz bilirsiniz. Roma''nın, dünyanın büyük bir bölümüne hükmettiği devirde, Sezar''ın ordularının almayı başaramadığı tek ve küçücük köyün, kısa boylu ama akıllı kahramanı...

Bu bir Fransız çizgi romanı. Ama Fransızlar için önemli. Onlar Asterix''i milli kahraman gibi görüyorlar. Bu nedenle hediyelik eşyaları, oyuncakları peynir ekmek gibi satılıyor. Hikayeye göre Sezar güçlü ordusuyla Avrupa''yı ele geçirirken, Armonika yakınlarında küçücük bir köy direnir. Bu köyün yenilmez savaşçıları vardır. Yenilmez savaşçıların da önemli bir sırrı...

Deve gücü kızı kızı ismini verdikleri sihirli bir iksir sayesinde, karşı konulmaz bir güce kavuştuklarından, silahlı kocaman bir orduya karşı savaşabilir ve sonunda mutlaka galip ayrılırlar.

Köylüler zaman zaman kendi içlerinde kavgaya tutuşsalar bile, dış düşmanlara karşı her zaman tek yumruk halindedirler.

Hikayenin baş kahramanı Asterix''in en yakın arkadaşı, küçükken sihirli şerbet kazanına düşen ve bu yüzden artık şerbet içmesine izin verilmeyen çok güçlü ve çok şişman Oburix''tir. Ben Asterix''i ilk okuduğumda sekiz yaşındaydım. O zamandan beri bıkıp usanmadan okurum ve koleksiyonunu yaparım. Çünkü bu hikayenin içinde beni kendisine çeken bir şey var.

Haklı bir savaş söz konusu olduğunda güçsüzün güçlüye karşı direnebilmesi ve galip olması. Sanırım Asterix''in dünya üzerinde milyonlarca hayranı olmasının en önemli sebeplerinden birisi, hikayenin ana fikri.

Tabii mükemmel çizgileri, ayrı bir başarı. Çizgi romanlar, bazı insanlar için farklı anlam taşır. O çizgilerin içinde, masalsı hikayelerde, okurunu içine alan, hayal dünyasını geliştiren, hayalle gerçeği birbirine karıştıran, çoğunlukla gerçekleri unutturan tılsımlı bir şey.

Ve tabii çizgi kahramanların asla yaşlanmak ve yenilmek gibi bir sorunları olmaz. Küçük muharebelerde yeniliyor gibi görünseler de, savaşın sonunda mutlaka gülen taraf kahramanlar olur.

İşin tuhafı, sonunu bildiğiniz bir şeyi okumak sizi sıkmaz. Çünkü burada mesele sonun ne olacağı değil, içinde olayların nasıl gelişeceğidir. Çizgiler ihanet etmez. Sizi üzmez, haksızlar muhakkak cezalandırılırlar ve iyiler gülerler. Borsa, döviz paritesi, hisse senedi, millet meclisi, yakın tarih, etnik ayrılıklar, çıkar çatışmaları gibi saçmalıklar olmaz çizgi romanlarda.

Haklı ve haksız vardır. Yani siyah ve beyaz. Yani tam bana göre. Hayatı bilerek zorlaştırdığımız, hatta kendimize zehir ettiğimiz şu asırda, benim gibi insanlara kahramanları hatırlatır çizgi romanlar.

Artık yaşayan kahraman olmasa bile bir zamanlar yaşamış olduklarını bilmek, ferahlık verir. Saçma bulanlar Asterix''i okumazlar olur biter. Bulmayanlara son maceranın çıktığını müjdeleyebilirim ama.

Sözün özü Eğer istediğini yapamıyorsan, yapabileceğini iste.

LEVHA Kötülük kazanabilir ama üstün gelmez.