Çocukların dili
Çocuklar büyük, geniş, çok boyutlu bir dünyadır. Çoğumuz farketmeyiz bunu. Onların dünyayı nasıl algıladıklarının da farkında değilizdir. Onun için, çocukları büyüdüklerinde de anlayamayız...
Ben şunu düşünmüşümdür hep. Düştüğümüz yanılgılar çocukları kendi olgunluğumuzda saymamızdandır. Nedense onların her çizgiyi, her sözcüğü yeni kavramaya başladıklarını unuturuz... Her şeyi bir oyun tekniğiyle anlamaya çalışmalarını da... Çocukları eğitmede oyunların yararı bundandır. Çünkü o nesneleri oyun içinde çözümler veya herşeye bir oyun kılıfı hazırlar.
Benim çocukluğumda böyle çok sayıda, biçim biçim her yaşa uygun çocuk kitapları yoktu... Onun için, biz daha çok büyüklerin anlatıldığı kitaplarla başladık okumaya. Gene o zamanlar Kemalettin Tuğcu''nun ve bir iki yazarın daha, dışında hiçbir usta şair veya romancı çocuklar için yazmayı denememiştir. Bugünse öyle değil. Kendisini çocuk edebiyatına adamış değerli isimlerin yanında pekala ustalığının bir tarafını çocuklara ayırmış olanlar da var. Fazıl Hüsnü Dağlarca bunlardan ilk aklımıza geleni...
Çocuk kitabı denince öyle çalakalem, bir çabuk ortaya çıkıveren, eciş bücüş karalamalar anlaşılmasın. Çocuklar için yazmak kolay gibi gelir ilk bakışta. Ama öyle değil... Çocuklar ancak onları en iyi anlayanlarca yazılabilir. Çocuk başka türlü görür, başka türlü duyar, başka türlü konuşur. Bir başka deyişle farklı biçimde boyar.
Fazıl Hüsnü Dağlarca''nın çocuk şiirleri "Dağlarca çocuklarda" seri adıyla yirmi kitaba ulaşmış. Ama yetmişli yıllardan bugüne gelen emeğin ürünleri bunlar. (Doğan Kitapçılık) Arı çalışkanmış Bu güzel Arının toplumuna çalıştığı Daha güzel değil mi Timuçin (Kuş Ayak-Açıl Susam Açıl)
Dörtlükteki gibi Dağlarca da bir arının çalışkanlığını, ince elemelerini göstererek çocuklara ve topluma bu kitapları kazandırmış.
Yunusça bir arılık duruluk var bu şiirlerde. Bir defa dil kazandırılıyor çocuklara. Çocuk şiiri daha zengin dil, daha engin düş demek. Oyun üzerine kurduğu "Oyun Okulu" kitabında şair oyun gerçeğine dokunuyor ve diyor ki: Evleri alanları doldururken Ne sevindirir çocukların hepsini Oyun sevindirir Oyuncak sevindirir
Dünyaya, bize ciddi ve asık yüzlü gelen herşeye oyuncak boyutunda yaklaşıyor. Çocuk evreninde kağıt, kalem, okul, evlerimiz de birer oyundur.
Doğrusu çocuk olmadığım halde ben de bu şiirleri, birşeyler kazanarak okudum. Örnek mi? İşte: Annem kilitlerken kapıyı Ağlıyorum Neden dışarda kalsın Yıldızlar (Kuş Ayak-Boyalı Ses)
