Yaz başının ter ü tazeliği yitip gitti. Güller yağmura hasret. Pembesi uçmuş, alı solmuş güllerin. Beyazı beyaz değil!
Yağmur bekliyor ortalık. Aslında şu günler yağmur günleridir. Kavrulan toprak bağrına su istiyor. Ha geldi, ha gelecek yağmur. Ben de nicedir bekliyorum onu. Dağların tepelerin ardından doğru duman duman bekliyorum. Bir lâciverdle, bir bozarmayla...
Gönlümde yağış hevesi var. Ben de yağmalıyım diyorum; yapraklara, çiçeklere karışıp... Yağsam sevgiyle yağarım herhalde. Dostlukla kucaklarım yaratılmış herbir şeyi. Barışırım gücendiklerimle. Yağsam düş gibi yağarım ben de... İnce, dokunaklı... Silerim ne kadar acı keder varsa... Umutsuzluğu silerim, ayrılığı, yoksulluğu...
Yağmur bir iri kuşun kanadında... Uğurlarla, hoş gelişlerle bekliyorum. Yağmadan önceki alaca rengi, yağdıktan sonraki dinlenmiş aydınlığı, belki gökkuşağını... Gökkuşağı yaza yaraşır. Yalanıverir göğe yedi kardeş gibi yedi renk...
Belki benim bu yazım çıktığında çoktan yağmur yağmış olacak; ortalık toprak kokacak. İnsanoğlu toprak kokusunu sever; mayasında toprak bulunduğundan, toprağa karışacak olduğundan.
Toprak yağmurla dosttur, sevgilidir. Toprak yağmuru çağırır, yağmur toprağı... Birbirleriyle kavgayı savaşı bilmezler.
Evet bir yağmur gelmeli fırtınanın ardından. Yıkamalı herşeyi baştan ayağa... Böceklerin, kuşların, kurbağaların çağrısı bu.
"Yağmur yağmur!" diye sesleniyorlar. Her gece bir kurbağa ağlıyor." Kurbağa ağlar mı?" demeyin! Canlı olan her varlık ağlar: Bitkilerin de ağladıklarını görmüştüm; meğer onu bilim, terleme olarak adlandırıyormuş. Ama bence hem terliyor, hem de ağlıyorlar.
Yağmur şarkıları çalınmalı, yağmur şiirleri okunmalı... Yağmur bir güzel gelişle pencerelerimizi çalmalı. Yağmur yenilenme demektir. Bağın bahçenin hasreti. Yağmur yeşilin aşkıdır. Şöyle ılık dokunuşuyla gelmeli yağmur. Sonra serinlemeli sonra yamaçlardan inmeli çam kokarak, kekik kokarak. Koşarak zıplayarak gelmeli. Tane tane çizgi çizgi gelmeli...
Yolların tozu yatışmalı, insan yüzlerinde bir güzel bakış olmalı yağmur. Ferah uykulara dalmalı insanlar yarınların kaygılarından uzak. Yağmur pencerelerimizden süzülüp akmalı gönül paslarını, yürek boğuntularını alarak...
Öyle tezden geçip gitmemeli, bir iyice kanmalı toprak. Yüreğinin yaraları kapanıncaya dek. Yeni goncalar yola çıkmalı dal uçlarında, güller gerçek renklerine kavuşmalı. Yelken açmalı dilekler bu ışıklanmada.
Yeniden başlamak için birşeyler serinlemiş yüreklerle geçmeliyiz işimizin başına... Ekonomik sıkıntılar, kargaşalar, "ne olacaklar" yağmurla silinip gitmeli... Yanlışları silmeli yağmur, kusurları silmeli. Beyaz bir sayfa açmalı önümüze. "Haydi yeniden başla!" diyerek.
Yağmur yağmalı.
