Emre'ye şapka!..
F.Bahçe'nin şampiyonluk yolunda geri kalan maçlar içindeki bana göre en ciddi engeli Eskişehirspor oyunu idi. Çünkü Eskişehirspor son dönemlerde çıkış yapan, üstelik şampiyonluğa oynayan iki takımın arkasındakilerin hiç olmazsa birini-ikisini eksiltip Avrupa bileti peşindeydi. Yani F.Bahçe hem çıkış yapmış, hem de hedef belirlemiş bir rakiple oynayacaktı.
Aykut Kocaman, haftalardır sakat olan Emre'nin "Hazırım" mesajını alarak geçen haftaki olumsuzluklardan birini gidermişti. Buna karşılık Eskişehirspor takımında tandem tuhaf bir kurgu ile oyuna sürülmüştü. Sistemin en hassas bölgesi, böylesine bir kurguyla kurulamazdı. Nitekim Eskişehirspor attığı şık golden sonra, yukarıda değindiğim hastalıktan neredeyse birbirini andıran goller yiyerek bence maçın sonucunu ilan edecekti. Nitekim Bülent Uygun bu büyük yanlışını itiraf edercesine Brezilyalı stoperini yanına çekti.
F.Bahçe, uzun zamandan beri gözlediğimiz üzere, öne geçtiği, hele hele yanlış oyuncu seçimi ve kötü oyuncular üzerindeki ısrarını sürdüren takımların hiç birine takılmadı. Erkan Zengin'e inanılmaz bir sabır gösteren Bülent Uygun, bir de Ümit Karan emeklisini oyuna sürünce, F.Bahçe'nin puan kaybetme tehlikesi de ortadan kalkmıştı. Aykut Kocaman'ın değişiklikler için son 7-8 dakikayı bekleyişi çok kişi tarafından eleştirilecekti belki de ama sahadaki oyun F.Bahçe'nin değişikliğe uğramayan kadrosunu hiç bir şekilde tehdit edecek boyutta durmuyordu. Hatta öylesine ki, pas seçimleri biraz doğru olsa, Niang fiziksel çabasını boşuna harcamasa, film daha evvel de kopabilirdi.
Bursa beraberliğinden sonra sallanacağı zannedilen F.Bahçe, hem oyuncularının rakiptekilerle olan klas farkı, hem de Bülent Uygun'un yanlış seçimlerdeki ısrarıyla hedefe giden yoldaki en tehlikeli engeli aşıverdi.
Bu arada bir oyuncuyla ilgili bir vurgu yapmak istiyorum.
Bu oyuncu Emre Belözoğlu'dur.
Sakatlıktan yeni çıkmış, hocasına "ben oynayabilirim" riskini sunmuş bir futbolcu, bu konumunu bu kadar akıllıca, bu kadar ekonomik kullanabiliyorsa, şapka çıkarmak lazım.
