"Ümitler eriyince surlar yıkılır!.."

Ordu-yu Hümayun 1 Eylül''de Hotin önlerine ulaştı. Polonya Kralı Sigismond, muharebeyi başşehri Krakow''dan takip ediyordu. Hotin''de ise oğlu Wladislas kalmıştı. Fakat Polonya ordusuna Başbakan Chordkiewicz kumanda ediyordu.

Ertesi gün Kırım Hanı Can Giray da ordusuyla buraya yetişti. Padişahtan çok iltifatlar gördü... 3 Eylül Çarşamba günü Hotin kuşatması başladı. İlk hücumda Bosna Beylerbeyi Vezir Paşa şehit düştü. 8 Eylül''de asıl taarruz yapıldı. Düşman, 2 büyük sancak, 32 Şövalye bayrağı, 1000''den fazla asker, 12 top ve 2 tabyasını teslim etti. 9 ve 11 Eylül''de bu hücumlar tekrarlandı. Dalgalar halinde gelen Osmanlı hücumları, düşman kuvvetlerini ve ümitlerini eritiyordu.

Bütün yollar tutulmuştu...

Bu arada Konya Beylerbeyi Doğancı Ali Paşa, nehrin karşı kıyısına geçti. Kaleyi oradan da dövmeye başladı. Hotin''e giden bütün yollar tutulmuştu. Dışarıdan yiyecek ve silah gelmesi imkansızdı. 15 Eylül Cuma sabahı Padişah, bizzat ordunun başında hücuma geçti. Bütün paşalar ve vezirlerin, "gitmeyin, size bir şey olmasından korkuyoruz" diye yalvarmalarına rağmen o aldırmadı. Mücahidlerin en önünde savaştı.

Vuruşmalar pek kanlı oldu. Bu muharebeler esnasında, cepheye yeni gelen Budin Beylerbeyi Karakaş Mehmed Paşa da şehid oldu. Hotin Kalesi son nefesini vermek istemiyor gibi çırpınıyordu. Bu kadar şiddete dayanamayan kale kumandanı Başbakan Chordkiewicz kahrından öldü gitti.

Kış yaklaşıyor, askerler sabırsızlanıyordu. Fakat genç Osman kati kararını vermişti. Bu kaleyi almadan dönmeyecekti. Padişahın, bütün ordusuyla birlikte kışı burada geçirme niyetinde olduğunu öğrenen Polonya Kralı, ne yapacağını şaşırdı. "Ümitler eriyince surlar yıkılır" derler... Çareler tükenmişti. Uzun tartışmalardan sonra "Aman" dilediler.

Voyvoda Radul''un ricası...

100 kişilik elçiler heyeti Eflak Voyvodasına gitti. Sulh için Cihan Padişahına tavassut etmesini rica ettiler. Bunun üzerine 6 Ekim''de muahede yapıldı. Buna göre Hotin Osmanlılara teslim edildi. Ayrıca tebaamız olan Kırım Hanına her yıl 40.000 düka altını vergi vermeyi taahhüt ettiler.

Zaferle biten bu anlaşmadan 3 gün sonra Ordu-yu Hümayun, İstanbul''a dönmek üzere yola çıktı ve 22 Ocak''ta Payitaht-ı Cihan''a ulaştı...