Antalya''da rüyadan uyanmış, gerçekle karşı karşıya kalmıştım... Aman Allahım neydi öyle? Hem de bir Alman panzeri Werder Bremen''i 2-0''la yenip Antalya Atatürk Stadı çimlerine gömmüştük. Bu maçın hakkı aslında bu değildi. Neyse bu da bizim için büyük bir sonuçtu. Fakat, Almanya''ya gidip Bremen''in Weser Stadı''na vardığımda, acaba diyordum kendi kendime... G.Antep''in Alaves''e yenilip elendiğini duyunca içimde bir heyecan ve korku vardı. Werder Bremen, yüklenecekti. Biz de akıllı oynamak zorundaydık... Ah o yan toplar... İlk maçta bunları yutmamıştık... Ama rövanşta ne yazık ki unuttuk... Maçın ilk dakikalarında korktuğuma uğradım, olduğum yerde donup kaldım... Kornerden gelen topu çıkaramadık ama Wicky, bir diz darbesiyle topu kalemizin ağlarından çıkardı. Neyse diyorduk, avans vermiş olalım...
Bazen öyle cesaretli çıkışlar yapıyorduk ki, oyun kurgumuz Antalya''dakinin bir benzeriydi... Ani ara pasları ile rakibi defansta eksik yakalayacaktık... İlk maçtaki gibi pozisyonlar bulamadık... Birinde Guintchev, diğerinde Gaudino beni ayağa kaldırdı.
Ama olmadı işte... Bremen''in mızıkacıları değil, top bize mızıkçılık yapmıştı; şöyle yuvarlanıp da kaleye girseydi, biz de tribünde keyif alsaydık...
Saydım, suydum, cektik, caktıkla vakit geçirmeyelim derken... Bode, kapattı bizi kodese...
Yine bir yan top ve yılların Bode''sinin kafası, bizi ilkyarı mahkum etti 2-0''lık skora... Ya ikinci yarı...
Hayallerimizin yıkılışı...
Gollerin kalemize tıkılışı... Ne diyelim... Ne ummuştuk, ne bulduk... Stalteri, ardından kara boğa Ailton 3''ledi.
Altını üstüne getirdiler... Attıkça attılar, hem de 6''lık... Oysa ilk maçta ne methiyeler dizmiştim... Bunların hiç mi hatırı yoktu... Onca yolu da Antalya için tepmiştik... Önce Kartal, sonra Antalya... Naci abi Leeds''te, ben Bremen''de, ne talih bu...6''ya yakalandık... Suçumuz neydi? 6''lık skoru görmek nasıl bir duygu?. İlk maçta rüyadan uyanmıştım, şimdi ise şoktayım!...
