Modern insan hakları kavramının Fransız ihtilali ile ortaya çıktığı malumdur. O şu anda hazırlanmakta olan Fransız Anayasası''na insan haklarına ait hükümler konmuş daha sonra bu usul bütün Avrupa anayasalarına dahil edilmiştir. Bizde insan haklarının eksik uygulandığını ileri süren devletlerden biri de Fransa''dır. Halen Fransa''da "Oeuil du pouvoir) iktidarın gözü" adlı bir kitap yayınlanmıştır. Yayınlayan Başkan François Mitterand''ın özel kalem müdürlüğünü yapmış olan Gilles Menage''dır. Başkan François Mitterand''ın gayri meşru Mazarine adlı bir kızı bulunduğu bilinmektedir. Mitterand bu kızı tanımış ve yetişmesine yardım etmiştir. Nitekim kitabın yazarı ve kendi Özel Kalem Müdürü Gilles Menage''a "Bu kızı tanımayıp yetiştirmeseydim bana ne derlerdi?" demiştir. Bence Mitterand''ın yaptığı hareket doğru idi. Fakat daha sonra Jean-Edern Hallier adlı yazarın eserini yayınlatmamak için girişilen teşebbüsler bence insan haklarından olan haber alma hürriyetine bir darbedir. Hallier Mitterand''ın yakın çevresine girmiş ve ondan bir bakanlık veya bir televizoyn direktörlüğü beklemeye başlamış bu bekleme uzayınca bir takım sahte işlemlere başvurmuş 25 Nisan 1982''den 4 Mayıs''a kadar güya kaçırılmıştır. Kaçıranlar da "Brigades revolutionnaires Françaises İhtilalci Fransız Tugayları imiş. Bu eyleme fazla önem verilmemiştir. Fakat 21 Temmuz 1982''de Cumhurbaşkanı Danışmanı Regis Debray''ın apartmanına bir infilak maddesi konmuş ve önemli hasar meydana gelmiştir. Şans eseri olarak Debray apartmanı terketmiş başka yere taşınmış bulunuyordu yoksa gecenin saat 4''ünde patlayan bomba herhalde Debray''e önemli bir zarar verirdi. Bu suikastı da guya Tugaylar yapmışlardı. Bunun üzerine Maliye, Jean-Edern Hallier''nin ödemediği 1979 vergilerini 1983 yazında istedi. Bu sırada aşırı sağ Mitterand''a saldırıyordu, bilhassa Minute adlı gazete ile. Hükümet başbakanlık özel kaleminin Cumhurbaşkanlığı katına bütün bilgileri vermesi kararlaştırıldı, bu bilgiler arasında dinlenen telefonlarla elde edilenler de vardı. Bu arada Jean-Edern Hallier gazeteci olduğundan "dinlenmiyordu" fakat yakın bir arkadaşı dinleniyordu. Hallier de sık sık o telefonu kullanıyordu.
Jean-Edern Hallier bu ara Tonton et Mazarine (tonton ve Mazarine) adlı bir broşür yayınlamıştı. Fransızlar Mitterand''a "Tonton" sıfatını takmışlardı ve bizdeki anlamdadır. Bu kitap ABD ve İngiltere''de Frenca Watergate, Fransız Watergate''i adı altında yayınlandı. Bunun üzerine Hallier''nin telefonu dinlenmeye başladı bunu Savunma Bakanı Charles Bernu istemişti. (Halbuki mahkeme kararı lazımdı.) Mitterand''ın özel hayatı hemen herkesçe bilinmekteydi. Fakat Mitterand Jean-Edern Hallier''in eserlerinin yayınlanmaması için kati emirlerini verdi. Bu surette Cumhurbaşkanlığı Sarayı Elysee dışında Savunma, İçişleri, Bütçe Bakanlıkları ve Başbakanlık Özel Kalemi devreye girdiler. Bu bence servislerin gayri meşru, illegal kullanılması idi. Bunu Gilles Menage da kabul ediyor. Bu sırada Mitterand''ın gayrimeşru kızı Mazarine 9 yaşında idi. Bu sırada Mitterand yüzbaşı Barril diye bir askeri de kitabın yayınlanmaması için kullandı. Barril Hallier ile arkadaşlık kurdu ve yazardan eserinin bir süre yayınlanmaması sözünü aldı. Eserin ismi (Le Honneur perdu de François Mitterand) Françosi Mitterand''ın kaybolan şerefi olmuştu. Hallier eserinin orijinalini yüzbaşıya vermişti. Bu ara polis müdiriyetinden bir müfettiş kendini gazeteci olarak tanıtarak Hallier''nin dostluğunu kazanmıştı. Bu müfettiş kendini Reuter ajansının muhabiri olarak takdim etmişti ve "eserin hemen yayınlanacağına dair beyanatı şüphe ile karşılamış bunun üzerine Hallier plastik bir çantadan aşağı yukarı 320 sayfalık bir daktilo edilmiş kitap müsveddesi çıkarmış ve göstermişti. Kitabın var olduğu şüphe götürmeyecek şekilde ortaya çıkınca başkanın arkadaşları telaşa düştüler yayın aleminde Hallier''in iyi kabul görmesini önlediler. Bu arkadaşlar tarafından uyarılmış 12 kadar editör kitabı basmayı reddettiler. Bunun üzerine Jean-Eder Hallier evine bazı gazetecileri çağırarak Mitterand''la görüşmek ve ondan af dilemek istediğini bildirdi bu münasebetle Mitterand''ın kaybolan şerefi adlı kitabın müsveddesini kendisine verecekti. Bu istek reddedilirse kitabın kopyalarını gazetecilere dağıtacaktı. Hallier reddedildi. Bunun üzerine haftalık I''İdiot İnternational Milletlerarası Sersem" dergisini tekrar yayınlamaya karar verdi. Bunun üzerine Mitterand''ın pek çok dostu: Andre Rousselet, Herre Joxo, Roland Dumaş harekete geçtiler. Bütün polis servisleri İdiot İnternational''in her yayın teşebbüsünü durduruyorlardı."
Mitterand''ın Özel Kalem Müdürü olup "iktidarın gözü" adlı kitabı yayınlayan Gilles Menage şu soruyu soruyor: Jean-Edern Hallier''in eserlerinin yayınlanmasını engellemek için bütün devlet servislerinin alarma geçirilmesi meşru mudur? Sırf cumhurbaşkanının özel hayatını korumak için bu yapılabilinir mi?" Bizce haber yaymak ana hürriyeti ana hakkı hiçbir mazeretle kısıtlanamaz, verilen haber yalan veya haysiyet kırıcı ise buna sonra ceza verilebilir yoksa bir çeşit sansür uygulanamaz. Fransa''ya söyleyeceğimiz bir ata sözümüz var: "İğneyi kendine çuvaldızı başkasına batır."

