Maç 45 dakika mı çocuklar?

Monaco, Galatasaray''a rakip olmaktan uzaktı. 

Şampiyonlar Ligi''nin ilk maçı çok çok önemliydi; Cimbom daha önceki 5 başlangıç maçında da galibiyet görememişti.

Kısmetsiz Ümit''le öyle iki pozisyon kaçırdık ki, sözlükte bunun karşılığında tek kelime yazardı; şanssızlık... Derken, kalecinin de katkısıyla iki gol bulduk. Herşey düşündüğüm gibi yolunda gidiyordu. Ama Galatasaraylı futbolcuların maçı 45 dakika sanacağını ve 2-0''ı yeterli bulacağını nereden bilebilirdim?  Özellikle son haftalarda müthiş bir form tutan Nonda''dan korkuyordum. Korkumu boşa çıkartmadı zenci futbolcu... Bir gol attı, bir penaltı yaptırdı. Ve hâlâ bizim savunmacılar bu adama markaj yapmıyor! 2-2''den sonra bir de Suat''ın vurduğu Jardel''in hamle yaptığı ağlara giden top iptal edilince, film koptu.

Daha doğrusu gerilim filmi başladı; "alacakaranlık kuşağı" gibi birşey... Maçın altında ezilen İspanyol hakem, futbolcuların birbirini kırmasına yolaçtı. Ellerimin terlediği dakikilar... Derken penaltı yaptırıp bizi üzen Capone, kendini affettiriyor. Hem de muhteşem bir kafa vuruşuyla... 6 dakika kaldı, hadi aslanlar... Değişsin şu kem talih... Ve değişiyor! Galatasarayımız zorlu bir doksan dakikanın sonunda, beş yıldır yapamadığını bu kez başarıyor, 3 puan ve büyük iddiasıyla Şampiyonlar Ligi''ne giriyor. Bu arada şunu da eklemek isterim; bence bu Galatasaray deplasmanlarda daha iyi oynayacak. Hepinizi öpüyorum çocuklar.