Ünlü İngiliz yazar Petronella Wyatt itiraflarıyla gündemde: Feminist hareket beni hayal kırıklığına uğrattı

Hayatının büyük bir kısmını kadın haklarını savunmaya ve feminist mücadeleye adayan ünlü İngiliz yazar Petronella Wyatt itiraf yazısıyla dikkat çekti. Yazar, feminizme dair pişmanlığını “Bekarım, çocuğum yok ve yalnızım. Feminist hareket beni hayal kırıklığına uğrattı, benimle birlikte bütün bir nesli de” başlıklı makalesiyle dile getirdi.

Kaydet

İsmi bir dönem Birleşik Krallık Eski Başbakanı Boris Johnson'la anılan İngiliz feminist yazar Petronella Wyatt, Daily Mail'deki köşesinde feminizmi yerden yere vurdu.

İngiltere'de feminist hareketi yıllarca kalemiyle savunan, medyada kadın hakları denilince akla gelen yazarlardan olan Wyatt yıllarca çok büyük bir yanlışa hizmet ettiğini, bunun çok geç farkına vardığını söyledi.

Kendisi gibi olan arkadaşlarıyla buluştuğunu söyleyen yazar "Hepimizin ortak noktası çok; ellili yaşlarımızın ortasındayız, iyi eğitim almış çalışan kadınlarız. Ama hayatlarımızda bir boşluk var. Hepimiz bekarız ve çocuğumuz yok.” dedi.

Ünlü İngiliz yazar Petronella Wyatt itiraflarıyla gündemde: Feminist hareket beni hayal kırıklığına uğrattı - 1. Resim

BATI FEMİNİST FELSEFEYİ GERİDE BIRAKTI

Wyatt'ın makalesinde anlattıkları sosyal medyada geniş yankı buldu. Yazar makalesinde feminizmin artık geride kaldığını şu sözlerle dile getirdi:

“Yakın arkadaşlarım gibi ben de giderek artan bir şekilde feminist hareketin bizim neslimizi hayal kırıklığına uğrattığını hissediyorum.

Bazen, arkadaşlarım gibi, Batı’nın feminist felsefeyi geride bıraktığını ve onun artık zararlı hale geldiğini düşünüyorum. Peki, bu dünyada nasıl olur da biz kadınlar böyle bir durumda kalırız?

Elli yaşlarımızın ortasına geldiğimizde kendimizi yalnız buluyoruz. Biliyor musunuz, Britanya’daki ellili yaşlarındaki kadınlardan her on kişiden biri hiç evlenmedi ve yalnız yaşıyor. Bu acı verici ve sağlıksız bir durum.”

Ünlü İngiliz yazar Petronella Wyatt itiraflarıyla gündemde: Feminist hareket beni hayal kırıklığına uğrattı - 2. Resim

"FEMİNİZMİN GELECEK NESİLLERİ MAHVETMESİNE İZİN VERİLMEMELİDİR"

Feminist ideolojiyle nasıl beslendiği yazısında uzunca anlatan Petronella Wyatt, yazısına şu satırlarla son veriyor:

"Gençliğimde kaşıkla beslendiğim feminizm, hemcinslerime erkekler gibi davranmalarını ve düşünmelerini söyleme hatasına düşmüştü. Bu büyük bir hataydı ve benim gibi kadınlar, kumarhanedeki kumarbazlar gibi bunun bedelini ödüyor.

Kültürel bir sıfırlamanın zamanı geldi. Ben ve arkadaşlarım için çok geç olabilir, ancak feminizmin gelecek nesillerin hayatlarını da mahvetmesine izin verilmemelidir."

Petronella Wyatt'ın Daily Mail'deki “Bekarım, çocuğum yok ve yalnızım. Feminist hareket beni hayal kırıklığına uğrattı, benimle birlikte bütün bir nesli de" başlıklı yazısı:

Her Pazartesi bir grup kadın arkadaşımla Londra'da bir restoranda buluşuyoruz. Pencereye yakın bir masada oturur ve hayatlarımızı tartışırız.

Pek çok ortak noktamız var. Hepimiz 50'li yaşların ortasındayız ve yüksek eğitimli kariyer sahibi kadınlarız. Ama hayatlarımızda bir boşluk var. Hepimiz bekar ve çocuksuzuz.

Birçok yakınım gibi ben de feminizmin bizim neslimizi hayal kırıklığına uğrattığını düşünüyorum. Ben onun inançlarıyla büyüdüm. Hayır, öyle değil. Onlarla zorla beslendim.

13 yaşıma geldiğimde, Women's Lib teyzemin Noel hediyeleri Gloria Steinem ve modern feminizmin anası olarak kabul edilen Simone de Beauvoir'ın kitaplarıydı. (Teyzem, 1970 Miss World yarışmasını ünlü bir şekilde kesintiye uğratan militanlardan biriydi).

Yaşıtlarım ve ben Mary Poppins'i izler, kararlı bir şekilde bekar olan dadıyı idolleştirir (gözlerinin ardındaki hüznü asla fark etmezdik) ve süfrajet Bayan Banks'e sempati duyarken, neden aptal kocasını terk etmediğini merak ederdik.

Kahramanımız Margaret Thatcher'dı, kendisi inkar etse de fiilen bir feministti. Hayatı öğretici kılan o karşılaşmalardan birinde, 15 yaşındayken rahmetli babamın evinde (babam politikacı Woodrow Wyatt'tı) Lady Thatcher ile tanıştım. Kendisi ilk kadın başbakanımızdı ve tanışmamızın ardından bana hayat hakkında konuşmaya başladı.

Konuşmasının özü, dönemin tüm feministleri tarafından övgüyle karşılanırdı: özetle, bir kadının kariyeri, karşı cinsle olan ilişkilerinden açık ara önde gelirdi. (Kendi birlikteliği bir kocayla değil de bir şifreyle olabilirdi. Gerçekten de Thatcher'lar bizimle yemek yediğinde Denis kadınlarla birlikte salona çekilirdi).

Özel okulum St Paul's'da biz Thatcher çocukları da benzer şekilde evlilik ve kadınlık konusunda eğitildik.

Ünlü İngiliz yazar Petronella Wyatt itiraflarıyla gündemde: Feminist hareket beni hayal kırıklığına uğrattı - 4. Resim

Evli olmayan okul arkadaşlarımdan biri şöyle hatırlıyor: 'Öğretmenlerim bana evliliğin utanç verici olduğunu hissettirdi. İngiliz metresim bir keresinde bir gelinlik dergisine baktığım için benimle dalga geçmişti, ama o da erkekleri şeytanlaştıran azılı bir feministti.

İkimiz de 'Paulinalar yemek yapmaz, düşünürler' dendiğini hatırlıyoruz. Gençken ve büyüklük arzusundayken bunların hepsi çok iyi, ancak tüm kızlar yönetici ya da yüksek mahkeme hakimi olarak yetişmiyor, feminizmin bize söylemeyi tehlikeli bir şekilde unuttuğu bir şey.

Tarihsel olarak feminist argümanın haklı olduğu noktalar vardı. Hemcinslerimin önce babalarına, sonra da kocalarına bağlı olduğu eski günlerde, imrenilecek bir hayatları yoktu. Ancak bir kadın iyi bir eğitim almışsa, rahat bir yaşam sürebilir ve erkeklerin onayından bağımsız kalabilirdi. Evlilik ve çocuk arzusu onu bunalttığında, neredeyse kesinlikle işini kaybediyordu.

Dünya artık ilk feministlerin anlaşılmaz bulacağı bir şekilde değişti. Bazen ben ve arkadaşlarım, Batı'nın feminist felsefeyi aştığını ve zararlı hale geldiğini düşünüyoruz.

Örneğin, 50'li yaşlarımızın ortasına geldiğimizde ve kendimizi yalnız bulduğumuzda bizim gibi kadınları nerede bırakıyor?

Mutsuzluğun başlıca nedenlerinden biri sevilmediğini hissetmektir; oysa arkadaşlık ve sevildiğini hissetmek mutluluğu her şeyden daha fazla teşvik eder.

50'li yaşlarındaki her on İngiliz kadından biri hiç evlenmemiş ve yalnız yaşıyor. Bu ne hoş ne de sağlıklı bir durum!

Eau de Nil renginde gözleri olan 55 yaşındaki sevimli arkadaşım Sally bir keresinde bana şöyle demişti:

'Bir kadın olarak sürekli olarak istenmediğimi hissediyorum çünkü feminizm bize geleneksel kadının erkekler tarafından bizi aşağı çekmek için icat edilmiş bir klişe olduğunu öğretti. Bu doğrultuda, erkekleri kendimden uzaklaştıracak kadar erkek düşmanı oldum. Şimdi bunun bedelini ödüyorum.

Bir Amerikan tıp enstitüsü tarafından yakın zamanda yapılan bir araştırmaya göre, yalnızlık orta yaşlı kadınlar arasında depresyonun önde gelen sebebidir. Yakın zamanda akıl hastalığının pençesine düştüğüm için bunu bilmem gerekir.

Bekar arkadaşlarımın birçoğu, depresyondan muzdarip. Dahası, işin içinde ekonomik faktörler de var. İki gelirin bir gelirden daha iyi olduğu bir gerçektir ve tanıdığım bekar kadınların çoğu düşük ila orta ücretli mesleklerde çalışıyor.

Bir üniversite profesörü arkadaşım 'bekar bir kadın olarak, bir partnerin yardımı olmadan faturaları ödemenin giderek zorlaştığından' yakınıyor. Her J. K. Rowling'e karşılık, çok az bir ücretle geçinen milyonlarca kadın var.

''Feminizm, finansal bağımsızlığın ideal olduğunu kafama kazıdı ancak pratikte bir yatırım fonu yönetmediğiniz veya çok satan romanlar yazmadığınız sürece bu gerçekleşmiyor.''

Öte yandan birçok bekar kadın hayatta başarısız olduklarını düşünüyor. Feminizm bizi güçlendirmek bir yana, güvensizleştirdi. 53 yaşındaki güzel arkadaşım Rachel ''Kariyerim durdu, hiç evlenmedim ve kendimi değersiz hissediyorum'' diyor.

Genel özgüven her şeyden çok sevgi görmeye alışmış olmaktan kaynaklanıyor. Kocası ve çocukları olan bir kadın, onların sevgisini doğanın bir kanunu olarak kabul eder, ancak bu onun ruh sağlığı ve başarısı için büyük önem taşır.

Yine de geçmişten bize gelen tüm kurumlar arasında hiçbiri feminizm tarafından aile kadar rayından çıkarılmamıştır. Feminist ideallere sahip pek çok kadın, uzun çalışma saatleri ve ev kadınlığının kötülenmesi nedeniyle ebeveynliğin büyükannelerinden çok daha ağır bir yük olduğunu düşünüyor. Doğum oranının düşmesi şaşırtıcı mı?

Pazartesi grubumdan bir başkası şöyle diyor: ''Başta çocuklar olmak üzere hiçbir yüke sahip olmamaya şartlandırılmıştım. Ya da en azından kariyerimde ilerleyene kadar bekledim ama artık çok yaşlıyım ve o gemi çoktan kalktı.

Son zamanlarda, depresyonum zayıflatıcı hale geldikten sonra, evimde 20 yaşında bir öğrenci yaşıyordu. Bir haftalık tanışıklığın ardından, 30 yaşından önce evlenmeme ve doğum yapmama fikrinin onun için ana tema olduğunu anladım ve bunu tamamen reddetti.

Kısacası, hayatını bir kadın gibi sürdürmek istiyordu.

“Evet, kadın haklarına inanıyorum,” diye düşündü, ”ama annemin birlikte büyüdüğü feminizme inanmıyorum. O çok ileri gitti.

Gençliğimde kaşıkla beslendiğim feminizm, hemcinslerime erkekler gibi davranmalarını ve düşünmelerini söyleme hatasına düşmüştü. Bu büyük bir hataydı ve benim gibi kadınlar, bunun bedelini ödüyor.

Kültürel bir sıfırlamanın zamanı geldi. Ben ve arkadaşlarım için çok geç olabilir, ancak feminizmin gelecek nesillerin hayatlarını da mahvetmesine izin verilmemelidir.

Editör : ALİ TÜFEKÇİ

Yayın Tarihi | 26 Aralık, 2024 - 13:33

Bizi Takip Edin

YORUMLAR