40 yıl sonra ben (sen)... Sevimsiz bir yaşlı - 5

Anlat ne hissettin.  Yani benim yapmayı veya olmasını hayal ettiğim şeyler gerçekleşse de, çok yaşasam da sonunda bir ihtiyara dönüşeceğim. 

ÖMER ÇETİN ENGİN / İLAHİYATÇI - Ya sonra. 

- Sonrasını şimdi düşünmek istemiyorum. 

- Düşün... Düşün ki seni yıpratan şeylerin ruhunu deşmesinden kurtul. 

- Ölüm.

- Evet. Ben de ölümü bekliyorum. Artık bir yerden bir yere giderken çocuktan farksızım. Gücüm kuvvetim kalmadı neredeyse. Her canlının kaçamayacağı, kaçmaya gücü yetmeyen sonra doğru yaklaşıyorum. Yani yaklaşıyorsun. 

- Diyelim ki bütün hayallerin gerçekleşti. O hayalleri gerçekleştirirken büyük bir hırsla çevrendeki insanları yıkıp geçtin. Ne oldu peki? İşte ben oldun. Yalnız, sevilmeyen, ölümü bekleyen bir zengin meselâ. Çevresinin yük olarak baktığı biri. Hayatında son dine yer vermediği için kalbini, ruhunu besleyememiş bir azman kişilik. Fakat artık istediklerini de yapamayan ve önünde acı sonsuzluk uzanan biri. İşte ben şimdi bunun eşiğindeyim. 

- Peki hiç mi düşünmedin bu gerçeği?

- Sen düşündün mü ki, ben düşüneyim!

- Hımmm... 

- Bak 40 yıl önceki ben! Eğer bu  40 yılı yaşarsan önünde iki yol uzanıyor. Ya hayatında maddeye esir olacaksın veya Allahü teâlâya iyi bir kul olmayı önceleyeceksin. Yani asıl endişe ile kalbini bezeyeceksin. Ahiretin sonsuzluğunu düşüneceksin. O zaman dünya gözünde küçülür. Bu gereksiz endişeler dünyandan büyük çapta sıyrılır gider. Aldırmamayı başarabilirsin. Çünkü bu endişeler dünya ile sınırlı şeyler. 

- Ama bu durumda gayretim azalmaz mı?

- Hayır bilakis. Kul olarak bana düşen çalışmak dersin. Hayal ettiğim şeyi elde edeceğim zamanı Rabb’im bilir dersin. Hayırlısı ne ise onu isterim diye niyetlenirsin. 

• Biraz daha izah et..
• (devam edecek)