Uyumaya çalışırken, uyanmak - Günün Yazısı

Uyumaya çalışırken elim gayriihtiyari alnıma ve hemen altında burnuma doğru gitti...

ÖMER ÇETİN ENGİN / İLAHİYATÇI - Burnumun yüz iskeletime yakın kök kısmı ve sonra ön kısmı elime geldi... Hani şu mezarda düşecek olan ön kısmı...
Sübhanallah... İrkildim...
Sübhanallah... O kısmı mezarda çürüyüp düşecek...

Ölüme doğru gidiyoruz...
Ne yapayım kabir ve ötesinde işime yaramayacak bilgiyi... Bunlar sadece araç... Amacım mı, olamaz... Asla olmayacak...
Böyle geçti içimden...
Felsefi, susturmayan, ‘izm’lerle dolu... Madde, menfaat, övgü, şan-şöhret getiren bilgi...
Beni olmam gerektirenden koparan...
Nefsime yaklaştıran, Rabb’imden (azze ve celle) uzaklaştıran bilgiden bana ne... Kullanırım, sadece o kadar...
Yani seçici olmak lazım...
Hiç biri tat vermiyor çünkü... Ediniyorum, mecburiyetten... Mesleğim icabı, gündem icabı... Ama hiçbiri beni benden alamıyor...
Alanlar, çarpanlar sadece ve sadece bu yüce dinin hakikatleri, gerçek âlimlerinin sözleri...
İşte o nasihatler sonsuzlukta işime yarayacak... Tabi uyarsam...
Buyurun, zihnimdekileri nakledeyim... Dilerseniz okuyun, siz de çarpılın...

Ölümü özüne sevdir, nasılsa gelecek...
Ebû Bekr-i Sıddîk (radıyallahü anh)

Ahnef bin Kays (rahmetullahi aleyh)... Ölüm döşeğindeki son sözlerinden...
“Ya Rabbi ya beni affedeceksin ki bu sana layıktır, ya da azap edeceksin... Ben de zaten buna lâyığım...”

Bayezid-i Bistami (kuddise sirrehül aziz)... Ruh yükselmesinde ezeliyet ağacını görür... O mukaddes anda bir dua eder...
“Ya Rabbi... beni benliğimden kurtar...”
Yani beni benden kurtar...

“Gözlerimin içinden bakan kim...”
Mevlâna Celâleddin-i Rûmi.. (kuddise sirrehül aziz) ... Bütün insanlık, o çok bilmişliğiyle ‘ruh’u böyle tarif edecek bir cümle kurabilmiş midir?

“Dervişlik olaydı, taç ile hırka
Alırdık biz de onu otuza kırka...”
...
“Eline geleni yersin,
Diline geleni dersin,
Dervişlik şöyle dursun,
Sen derviş olamazsın...”
Yunus Emre (kuddise sirrehül aziz)

...Bu seyr bitince, bir adım dahâ ileri atılacak olsa yok olunur. Bunun ötesinin yalnız adem (yokluk) olduğu anlaşıldı.
İmâm-ı Rabbâni (kuddise sirrehül aziz)
Bütün mertebeler nakış nakış geçilmiş...

Tasavvuf Allahü teâlânın seni sende öldürmesi, sonra da kendisiyle diriltmesidir...
Cüneyd-i Bağdadi (kuddise sirrehül aziz)
(Yani nefsinden kurtarması, razı olduğu hâle getirmesi)

Büyüklerden biri yanında iki köpekle dolaşır...
Sorarlar: - Bu köpekleri daha önce görmedik...
Cevap verir: - Onlar köpek değil... Nefsimle şeytanım... Allahü teâlâdan istedim onları bu surete soktu...