Son yazısı oldu! Feminist yazar Petronella Wyatt gündem olan makalesinden sonra susturuldu
Son yazisi oldu! Feminist yazar Petronella Wyatt gündem olan makalesinden sonra susturuldu
Ünlü İngiliz feminist yazar Petronella Wyatt geçen yıl feminist hareket ve kadın hakları konusunda yazdığı bir makaleyle gündem oldu. Geçmişte 8 Mart Dünya Kadınlar Günü üzerine de pek çok çalışmaya imza atan Wyatt, bu yazıdan sonra adeta sessizliğe büründü. “Bekarım, çocuğum yok ve yalnızım. Feminist hareket beni hayal kırıklığına uğrattı, benimle birlikte bütün bir nesli de” diyen yazarın kalemi kırıldı mı?
İngiliz feminist yazar Petronella Wyatt, Mayıs 2024'te Daily Mail'deki köşesinde feminizmi yerden yere vuran bir yazıya imza attı.
İngiltere'de feminist hareketi yıllarca savunan, medyada kadın hakları denilince akla gelen ilk yazarlardan olan Wyatt, yıllarca büyük bir yanlışa hizmet ettiğini, bunun da çok geç farkına vardığını söyledi.
Bunun yalnız kendisinin değil, buluştuğu arkadaşlarının da aynı fikri taşıdığını ifade etti.
Wyatt "Hepimizin ortak noktası çok; ellili yaşlarımızın ortasındayız, iyi eğitim almış çalışan kadınlarız. Ama hayatlarımızda bir boşluk var.” diyerek anlattı.
BIÇAK GİBİ KESİLDİ
İngiltere'de düşünce ve ifade özgürlüğünü savunan gazetelerden olan Daily Mail'deki Petronella Wyatt'ın itiraf yazısı şok etkisi oluşturdu.
Feminist yazarlardan Wyatt'a süratle cevaplar verildi. Ancak konunun dikkat çeken şey ise Petronella Wyatt'ın Daily Mail'deki yazılarının bıçak gibi kesilmesi oldu.
Kadınlar, erkekler ve cinsiyet rollerine dair yazılar yazan, Dünya Kadınlar Günü başta olmak üzere önemli günlerde mutlaka feminist ideolojiyi destekleyen makaleler kaleme alan Petronella Wyatt bu yazıdan sonra susturuldu.
Petronella Wyatt'ın susturulma sebebi ise yazısının satırlarında saklı.
Son yazısı oldu! Feminist yazar Petronella Wyatt gündem olan makalesinden sonra susturuldu - 1. Resim
İşte “Bekarım, çocuğum yok ve yalnızım. Feminist hareket beni hayal kırıklığına uğrattı, benimle birlikte bütün bir nesli de” başlıklı o yazı:
“Yakın arkadaşlarım gibi ben de giderek artan bir şekilde feminist hareketi bizim neslimizi hayal kırıklığına uğrattığını hissediyorum.
Bazen arkadaşlarım gibi Batı’nın feminist felsefeyi geride bıraktığını ve onun artık zararlı hale geldiğini düşünüyorum.
Peki, bu dünyada nasıl olur da biz kadınlar böyle bir durumda kalırız?
Elli yaşlarımızın ortasına geldiğimizde kendimizi yalnız buluyoruz. Biliyor musunuz, Britanya’daki ellili yaşlarındaki kadınlardan her on kişiden biri hiç evlenmedi ve yalnız yaşıyor. Bu acı verici ve sağlıksız bir durum.
"FEMİNİZMİN GELECEK NESİLLERİ MAHVETMESİNE İZİN VERİLMEMELİDİR"
Her Pazartesi bir grup kadın arkadaşımla Londra'da bir restoranda buluşuyoruz. Pencereye yakın bir masada oturur ve hayatlarımızı tartışırız.
Pek çok ortak noktamız var. Hepimiz 50'li yaşların ortasındayız ve yüksek eğitimli kariyer sahibi kadınlarız. Ama hayatlarımızda bir boşluk var. Hepimiz bekar ve çocuksuzuz.
Birçok yakınım gibi ben de feminizmin bizim neslimizi hayal kırıklığına uğrattığını düşünüyorum. Ben onun inançlarıyla büyüdüm. Hayır, öyle değil. Onlarla zorla beslendim.
13 yaşıma geldiğimde, Women's Lib teyzemin Noel hediyeleri Gloria Steinem ve modern feminizmin anası olarak kabul edilen Simone de Beauvoir'ın kitaplarıydı. (Teyzem, 1970 Miss World yarışmasını ünlü bir şekilde kesintiye uğratan militanlardan biriydi).
Yaşıtlarım ve ben Mary Poppins'i izler, kararlı bir şekilde bekar olan dadıyı idolleştirir (gözlerinin ardındaki hüznü asla fark etmezdik) ve süfrajet Bayan Banks'e sempati duyarken, neden aptal kocasını terk etmediğini merak ederdik.
Kahramanımız Margaret Thatcher'dı, kendisi inkar etse de fiilen bir feministti. Hayatı öğretici kılan o karşılaşmalardan birinde, 15 yaşındayken rahmetli babamın evinde (babam politikacı Woodrow Wyatt'tı) Lady Thatcher ile tanıştım. Kendisi ilk kadın başbakanımızdı ve tanışmamızın ardından bana hayat hakkında konuşmaya başladı.
Konuşmasının özü, dönemin tüm feministleri tarafından övgüyle karşılanırdı: özetle, bir kadının kariyeri, karşı cinsle olan ilişkilerinden açık ara önde gelirdi. (Kendi birlikteliği bir kocayla değil de bir şifreyle olabilirdi. Gerçekten de Thatcher'lar bizimle yemek yediğinde Denis kadınlarla birlikte salona çekilirdi).
Özel okulum St Paul's'da biz Thatcher çocukları da benzer şekilde evlilik ve kadınlık konusunda eğitildik.
Ünlü İngiliz yazar Petronella Wyatt itiraflarıyla gündemde: Feminist hareket beni hayal kırıklığına uğrattı - 4. Resim
Evli olmayan okul arkadaşlarımdan biri şöyle hatırlıyor: 'Öğretmenlerim bana evliliğin utanç verici olduğunu hissettirdi. İngiliz metresim bir keresinde bir gelinlik dergisine baktığım için benimle dalga geçmişti, ama o da erkekleri şeytanlaştıran azılı bir feministti.
İkimiz de 'Paulinalar yemek yapmaz, düşünürler' dendiğini hatırlıyoruz. Gençken ve büyüklük arzusundayken bunların hepsi çok iyi, ancak tüm kızlar yönetici ya da yüksek mahkeme hakimi olarak yetişmiyor, feminizmin bize söylemeyi tehlikeli bir şekilde unuttuğu bir şey.
Tarihsel olarak feminist argümanın haklı olduğu noktalar vardı. Hemcinslerimin önce babalarına, sonra da kocalarına bağlı olduğu eski günlerde, imrenilecek bir hayatları yoktu. Ancak bir kadın iyi bir eğitim almışsa, rahat bir yaşam sürebilir ve erkeklerin onayından bağımsız kalabilirdi. Evlilik ve çocuk arzusu onu bunalttığında, neredeyse kesinlikle işini kaybediyordu.
Dünya artık ilk feministlerin anlaşılmaz bulacağı bir şekilde değişti. Bazen ben ve arkadaşlarım, Batı'nın feminist felsefeyi aştığını ve zararlı hale geldiğini düşünüyoruz.
Örneğin, 50'li yaşlarımızın ortasına geldiğimizde ve kendimizi yalnız bulduğumuzda bizim gibi kadınları nerede bırakıyor?
Mutsuzluğun başlıca nedenlerinden biri sevilmediğini hissetmektir; oysa arkadaşlık ve sevildiğini hissetmek mutluluğu her şeyden daha fazla teşvik eder.
50'li yaşlarındaki her on İngiliz kadından biri hiç evlenmemiş ve yalnız yaşıyor. Bu ne hoş ne de sağlıklı bir durum!
Eau de Nil renginde gözleri olan 55 yaşındaki sevimli arkadaşım Sally bir keresinde bana şöyle demişti:
'Bir kadın olarak sürekli olarak istenmediğimi hissediyorum çünkü feminizm bize geleneksel kadının erkekler tarafından bizi aşağı çekmek için icat edilmiş bir klişe olduğunu öğretti. Bu doğrultuda, erkekleri kendimden uzaklaştıracak kadar erkek düşmanı oldum. Şimdi bunun bedelini ödüyorum.
Bir Amerikan tıp enstitüsü tarafından yakın zamanda yapılan bir araştırmaya göre, yalnızlık orta yaşlı kadınlar arasında depresyonun önde gelen sebebi. Yakın zamanda akıl hastalığının pençesine düştüğüm için bunu bilmem gerekir.
Bekar arkadaşlarımın birçoğu, depresyondan muzdarip. Dahası, işin içinde ekonomik faktörler de var. İki gelirin bir gelirden daha iyi olduğu bir gerçektir ve tanıdığım bekar kadınların çoğu düşük ila orta ücretli mesleklerde çalışıyor.
Bir üniversite profesörü arkadaşım 'bekar bir kadın olarak, bir partnerin yardımı olmadan faturaları ödemenin giderek zorlaştığından' yakınıyor. Her J. K. Rowling'e karşılık, çok az bir ücretle geçinen milyonlarca kadın var.
''Feminizm, finansal bağımsızlığın ideal olduğunu kafama kazıdı ama pratikte bir yatırım fonu yönetmediğiniz veya çok satan romanlar yazmadığınız sürece bu gerçekleşmiyor.''
Öte yandan birçok bekar kadın hayatta başarısız olduklarını düşünüyor.
Feminizm bizi güçlendirmek bir yana, güvensizleştirdi.
53 yaşındaki güzel arkadaşım Rachel ''Kariyerim durdu, hiç evlenmedim ve kendimi değersiz hissediyorum'' diyor.
Genel özgüven her şeyden çok sevgi görmeye alışmış olmaktan kaynaklanıyor. Kocası ve çocukları olan bir kadın, onların sevgisini tabiatın bir kanunu olarak kabul eder, ancak bu onun ruh sağlığı ve başarısı için büyük önem taşır.
Yine de geçmişten bize gelen tüm kurumlar arasında hiçbiri feminizm tarafından aile kadar rayından çıkarılmamıştır.
Feminist ideallere sahip pek çok kadın, uzun çalışma saatleri ve ev kadınlığının kötülenmesi nedeniyle ebeveynliğin büyükannelerinden çok daha ağır bir yük olduğunu düşünüyor. Doğum oranının düşmesi şaşırtıcı mı?
Pazartesi grubumdan bir başkası şöyle diyor: ''Başta çocuklar olmak üzere hiçbir yüke sahip olmamaya şartlandırılmıştım. Ya da en azından kariyerimde ilerleyene kadar bekledim ama artık çok yaşlıyım ve o gemi çoktan kalktı.
Son zamanlarda, depresyonum zayıflatıcı hale geldikten sonra, evimde 20 yaşında bir öğrenci yaşıyordu. Bir haftalık tanışıklığın ardından, 30 yaşından önce evlenmeme ve doğum yapmama fikrinin onun için ana tema olduğunu anladım ve bunu tamamen reddetti. Kısacası, hayatını bir kadın gibi sürdürmek istiyordu.
“Evet, kadın haklarına inanıyorum,” diye düşündü, "ama annemin birlikte büyüdüğü feminizme inanmıyorum. O çok ileri gitti. Gençliğimde kaşıkla beslendiğim feminizm, hemcinslerime erkekler gibi davranmalarını ve düşünmelerini söyleme hatasına düşmüştü. Bu büyük bir hataydı ve benim gibi kadınlar, bunun bedelini ödüyor.
Kültürel bir sıfırlamanın zamanı geldi.
Ben ve arkadaşlarım için çok geç olabilir, ancak feminizmin gelecek nesillerin hayatlarını da mahvetmesine izin verilmemelidir.
Son yazısı oldu! Feminist yazar Petronella Wyatt gündem olan makalesinden sonra susturuldu - 2. Resim
Yayın Tarihi
|
Bizi Takip Edin
YORUMLAR
