Kaydet
a- | +A

Abdullah bin Mübarek hazretleri, bir gün şunu anlattı sevdiklerine: Bir ateşperest ile birlikte bir yerde çalışıyorduk.

Namaz vakti gelince;

- Ben namaza duracağım. Bana bir zarar yapar mısın? diye sordum.

Cevaben;

- Hayır, söz veriyorum ki sana bir zarar yapmayacağım, müsterih ol, dedi.

O böyle söyleyince, namaza durdum.

Gerçekten de ahdinde durdu ve bir fenalık yapmadı bana.

Sonra, onun ibâdet vakti geldi.

O da, benden teminat istedi.

Ben de ona;

- İbâdetini rahat rahat yapabilirsin. Benden sana zarar gelmez, dedim.

Fakat o, ateş yakıp da karşısında secdeye varınca dayanamadım.

Din gayretim galebe çaldı.

Tam üzerine hücum edecektim ki, o esnada bir ses duydum gaibten.

- Söz vermiştin, ahdine vefa eyle! diyordu.

Hemen geri çekildim.

Ama o farkına varmış bu işin.

Secdeden kalkınca;

- Sen bana hücum edecektin ki, birden geri çekildin, dedi. Niçin öyle yaptın?

Cevaben;

- Rabbim beni îkaz etti, dedim.

- Nasıl îkaz etti?

- Söz vermiştin, ahdine vefa eyle! diye îkaz etti beni.

O bunu işitince, Şehâdet'i okuyup Müslüman oldu.

Sebebini sorunca;

- Senin ilahının hak olduğunu anladım, dedi.

Sordum:

- Nasıl anladın?

- Çünkü senin ilahın, düşmanı için dostunu azarladı. Onun hak mabud olduğunu bundan anladım.

www.gonulsultanlari.com Tel: (0 212) 454 38 10 www.siirlerlemenkibeler.com