Kaydet
a- | +A

Enes bin Malik (radıyallahü anh) şöyle anlatıyor:

"Bir gün Resulullah (sallallahü aleyhi ve sellem) ve bütün Eshab-ı güzin bir evde bir arada oturuyorduk.

Bir müddet geçti.

Hazret-i Ali geldi.

Efendimiz, Eshab-ı güzine dönerek 'acaba kim yer verecek' diye baktılar.

Ebu Bekr-i Sıddık, Resûl-i Ekrem'in sağ yanında oturmuştu.

Ali Mürteza'yı gördü.

Hemen yerinden kalktı.

Ve Ona yer verdi.

O da o yere oturdu.

Resulullah'a baktım.

Memnun olmuştu.

Mübarek yüzü güldü.

Cemaline sürur geldi.

Sevindiği belli oldu.

Ebu Bekir'e dönüp:

'Yâ Eba Bekir! Fazilet sahibini, ancak fazilet sahibi bilir' buyurdular."

? ? ?

Ömer bin Hattab (radıyallahü anh) da şöyle rivayet eder:

"Resulullah Efendimiz:

'Eğer gökleri ve yerleri terazinin bir kefesine koysalar, Ali'nin imanını da diğer kefesine koysalar, Ali'nin imanı ağır gelir' buyurdu."

? ? ?

Abdullah bin Abbas hazretleri de şöyle rivayet eder:

"Resulullah Efendimiz:

'Eğer cümle halk Ali bin Ebi Talip'in muhabbeti üzerine birleşselerdi, Allahü teâlâ cehennemi yaratmazdı' buyurdu." ("Menâkıb-ı çihâr yâr-i güzîn" kitabından alınmıştır.)

ÖNE ÇIKANLAR