"Akşam namazını niçin geciktirdiniz?"

Ebu Eyyub Ensari (radıyallahü anh), çok cömer bir zattı...

Evi herkese açıktı.

Eline geçeni verirdi.

Verince de sevinirdi...

Köleleri ve cariyeleri âzât eder ve onlara çeşitli ihsanlarda bulunurdu...

Sünnet-i seniyyeye çok bağlıydı.

Resulullah'ı çok severdi.

Onun vefatından sonra sık sık Ravda-i mutahhara'ya gidip ağlardı!

? ? ?

Ukbe bin Âmir (radıyallahü anh), Mısır vâlisiydi... Onunla aralarında şöyle bir hadise geçti:

Vâli, bir akşam namazına gecikti.

Cemaat onu bir hayli beklediler.

En nihayet vâli geldi.

Hemen mihraba geçti.

Ve namazı kıldırdı...

Ebu Eyyub Ensari, vâliye "Ey Ukbe! Resûl-i Ekrem'in; akşam namazını geciktirenler hakkında 'Ümmetim, akşam namazını yıldızların gökyüzünü kaplamasına kadar tehir etmedikçe hayır üzeredir' buyurduğunu duymadın mı?" dedi.

Ukbe bin Âmir;

"Duydum" dedi.

Bu defa;

"O hâlde akşam namazını niçin bu kadar geciktirdiniz?" diye sordu.

Vâli cevaben:

"Meşguliyetten" dedi.

Bunun üzerine vâliye;

"Senin bu yaptığını görerek, insanların; 'Resulullah da böyle yapardı' zehabına düşmelerinden korkuyorum" dedi.

O da "haklısın" deyip özür diledi.