Kaydet
a- | +A

Zübeyr bin Avvam (radıyallahü anh) iman ettiği zaman, amcası çok kızdı. Onu hasıra sarar, ateşe sokar, çıkarır ve "Haydi, İslam'dan dön!" derdi.

O cevap verip:

"Asla!" derdi.

Ve ardından "Lâ ilahe illallah Muhammedün Resulullah" der, yapılan bütün işkencelere sabredip katlanırdı. O, Allah yolunda kılıç sıyıranların ilkiydi.

? ? ?

Bir gün birdenbire vehimlenip "Resulullah yaralandı!" dedi.

Kılıcını sıyırdı.

Resulullah'a koştu.

Efendimiz sordular:

"Ne oldu yâ Zübeyr?"

"Kalbime, seni yaraladılar diye bir fikir geldi yâ Resulallah!" dedi.

Efendimiz sevindi.

Ve dua buyurdular.

? ? ?

Bedir harbindeki bir hadiseyi Zübeyr bin Avvam şöyle anlatır:

"Bedir günü müşriklerden Ubeyde bin Said'le karşılaştım.

Zırhlara bürünmüştü.

Sırf gözleri görünürdü.

At üzerindeydi.

Çocukluktan beri büyük karınlı olduğu için kendisine 'Ebu zat-ül Keriş' denirdi.

Ortaya çıkıp:

'Ben Ebu Zat-ül Keriş'im!' diye Müslümanlara meydan okudu.

Bu, kanıma dokundu.

Mızrağımı fırlattım.

Gözüne sapladım.

Yıkılıp canı çıktı.

Ayağımı yanağına basıp bütün kuvvetimle mızrağımı çekip çıkardım. Mızrağımın iki tarafı da eğilmişti."