Kaydet
a- | +A

Muâz bin Cebel (radıyallahü anh), Yemen''e gitmek üzere yola çıkınca, Peygamberimiz, onun yanında bir miktar yürüdü.

Sonra vedâlaştı.

Ve kendisine;

"Yâ Muâz! Belki bundan sonra beni bir daha göremezsin. Dönüşünde belki benim mescidime ve kabrime ziyârete gelirsin” buyurdu.

O, bu sözü duydu.

Ağlamaya başladı!

Efendimiz, ona;

"Ağlama yâ Muâz! Bana yakın olanlar nerede olursa olsunlar, Allaha hakkıyla kulluk edenlerdir" buyurdu.

Sonra ona sordu ki:

"Sana bir dâvâ getirilip insanlar arasında hüküm verirken ne ile hüküm vereceksin?"

Arz etti ki:

"Allah''ın kitabıyla hüküm veririm.”

"Onda açıkça bulamazsan?"

"Peygamberin sünnetiyle hükmederim.”

"Onda da bulamazsan?"

"İctihad ederek, anladığımla yaparım.”

Efendimiz memnun oldu.

Elini onun göğsüne koyup;

"Cenâb-ı Hak seni her musîbetten korusun. İnsanların ve cinlerin şerrini senden uzaklaştırsın. Senin sebebinle kullarını hidâyete erdirsin" diye duâ buyurdu.

ÖNE ÇIKANLAR