Kaydet
a- | +A

Evliyânın büyüklerinden Fudayl bin İyâd hazretleri, 187 (m. 803) yılında Mekke’de vefât etti.

Gençliğinde işlediği bütün günahlarına tövbe ettikten sonra Beytullaha gitmeyi arzu etti.

Hanımına seslendi.

Yanına geldiğinde;

"Ben Kâbe'ye gidiyorum. İster aramızdaki nikâh bağını çözelim, serbest ol, istersen benimle sen de gel" dedi.

Hanım tereddütsüz;

"Geliyorum" dedi.

Ve gerekli hazırlığı yapıp, yola çıktılar...

Hazret-i Fudayl, hacdan sonra İmâm-ı âzam hazretleriyle görüştü.

Derslerine katıldı.

Çok şey öğrendi.

Ve az zamanda yetişip “âlim” ve “velî” oldu.

● ● ●

Bir gün Arafat meydanında toplanan kalabalık halka baktı. O anda herkes Allahü teâlâdan af ve mağfiret diliyorlardı.

O, bu hâli gördü.

Kendi kendine;

"Yâ Rabbî! Senin affın sonsuz, merhametin nihâyetsizdir. Bu kulların hepsini de affedebilirsin" dedi.

Ve çok duâ etti...

O an can kulağına;

"Ey Fudayl! Senin bu hüsnü zannın hürmetine, bu hacıların hepsini affettim" diye bir ses geldi.

ÖNE ÇIKANLAR