"Bilesin ki hastalıkta şifâ vardır!"
Ahmed Siyâhî hazretleri, Kastamonu velîlerindendir.
1874'te vefât etti.
Bu zâtın bir komşusu vardı.
Bu kişi hastalandı bir gün.
Büyük velî onu çok seviyordu.
Ziyâretine gitti bir akşam.
“Geçmiş olsun” dedi.
Ve sordu ona:
“Hastalığın nasıl oldu?”
Adamcağız;
“Çok şükür hocam, ancak belimin ağrısı devam ediyor” dedi.
Büyük zât;
“Allah şifâ versin. İnşallah kısa zamanda iyileşirsin. Ama bilesin ki hastalıkta şifâ vardır” buyurdu.
Adam şaşırdı:
“Anlayamadım” dedi.
Mübârek tekrar etti:
“Hastalıkta şifâ vardır.”
“Nasıl şifâ vardır hocam?”.
Buyurdu ki:
“İnsan hasta olunca, ne kadar âciz ve zavallı olduğunu anlıyor, öyle değil mi?”
“Evet, öyledir efendim.”
“Ayrıca ölümü hâtırlıyor, günahlardan kesiliyor, Allaha daha yakın hissediyor kendini. Şifâ vermesi için Ona yalvarıyor değil mi?”
“Evet efendim.”
Buyurdu ki:
“Kulluk da, insanın Rabbine karşı kendini âciz görmesidir. Bu da kalbe şifâdır işte.”
