Bir düğün daveti...
İmâm-ı Alî Nakî hazretleri, âlim ve evliyâdandır.
Seyyiddir ayrıca.
Bu zâtı bir düğün yemeğine dâvet etmişlerdi bir gün.
Kabûl edip teşrîf etti.
Ancak düğünevinde bir kişi vardı ki, hiç hürmet göstermiyordu bu zâta.
Bir şeyler söylüyor, halkı güldürüyordu.
İnsanlar da rahatsız oluyordu bundan.
Bu zâta sordular ki:
“Şunu susturalım mı efendim?”
Buyurdu ki:
“Lüzum yok. Biraz sonra mecbûren kalkıp gidecek.”
O ara biri geldi oraya.
Ve o edepsize dönüp;
“Annen damdan düştü, koş, ölmek üzere!” dedi.
O, telâşla kendini attı dışarı.
Hem bir lokma yemeden...
● ● ●
İmâm-ı Alî Nakî hazretlerini, bir gün, zamânın Sultânı, oğlunun düğününe çağırmıştı.
Büyük velî kabûl etti.
Teşrîf etti düğünevini...
Ancak bir genç vardı ki, lüzumsuz şeyler anlatıp, insanları güldürüyordu.
Kendi de kahkahalar atıyordu.
Büyük zât, o gence;
“Sen böyle gülüyorsun, ama yakında öleceksin, haberin var mı?” buyurdu.
Delikanlı hiç oralı olmadı.
Ve gülmeye devâm etti.
Büyük velî bir daha îkaz etti.
O, yine umursamadı.
Nihâyet düğün bitti.
Aradan üç gün geçmişti ki, o genç, evinde vefât etti âniden.
