Yeni Parti gerçekten yeni mi?
Yeni Parti, adıyla ve ilk çıkışıyla Türkiye siyasetinde yeni bir başlangıç yapma iddiasında bulundu. Fakat bir siyasi partinin adına “yeni” kelimesini koymak onu gerçekten yeni yapmaz. Bana göre bir partinin ne kadar yeni olduğunu anlamak için bakılması gereken üç temel ölçüt vardır: Liderliği, kadroları ve siyasi söylemi ile programı... Yeni Parti bu üç ölçüt bakımından incelendiğinde, gerçekten yeni bir siyasi hareketten çok, CHP’nin devamı olduğu görüntüsü vermektedir.
Her şeyden önce Özgür Özel yeni bir siyasi figür sayılmaz. Uzun yıllar CHP’de bulunmuş, Kemal Kılıçdaroğlu döneminde ve bizzat Kılıçdaroğlu’nun gözetim, denetim ve koruması altında partinin önemli isimlerinden biri olarak siyaset yapmış ve sonunda İmamoğlu manipülasyonunda ve kontrolünde ve de delege satın almak yoluyla CHP genel başkanlığını elde etmiştir. Dolayısıyla, Yeni Parti’nin başında mevcut siyasi kalıpların dışından gelmiş yeni bir lider yoktur. CHP içinde yetişmiş ve siyasi kimliği CHP’de şekillenmiş bir siyasetçi vardır. Bu nedenle zihniyet ve liderlik bakımından bir kopuştan değil, devamlılıktan söz etmek daha doğru olur.
Aynı şey partinin öncü kadroları için de geçerlidir. Yeni Parti’nin önde gelen isimlerinin çok önemli bir bölümü CHP’den gelmektedir. Üstelik bu isimlerden bazılarının adları yolsuzluk, rüşvet, irtikap ve benzeri ciddi iddialarla birlikte anılmaktadır. Elbette bu iddialar kesinleşmiş mahkûmiyet anlamına gelmez ve masumiyet karinesi herkes için geçerlidir. Fakat yeni bir parti “temiz ve yeni kadro” iddiasıyla ortaya çıkıyorsa, geçmişten taşınan bu hukuki ve siyasi bagajın da görmezden gelinmemesi gerekir. Bu bakımdan, Yeni Parti’nin, CHP’nin yalnız siyasi değil, tartışmalı kadro mirasını da taşıdığı söylenebilir.
Üçüncü ölçüt siyasi söylem ve programdır. Yeni Parti kendisini zaman zaman ANAP’a benzetiyor ve farklı siyasi eğilimleri bir araya getirme iddiasında bulunuyor. Fakat ANAP’ın doğduğu şartlarla bugünün Türkiye’sinin şartları birbirinden büyük ölçüde farklıdır. 1983’te 12 Eylül darbesi mevcut siyasi sistemi dağıtmış, eski partiler kapatılmış ve siyaset bir anlamda sıfırlanmıştı. Bugün ise siyaset son derece kurumsallaşmış ve canlıdır, çok sayıda parti güçlü bir varlığa sahiptir ve faaliyet göstermektedir.
Daha önemlisi, Yeni Parti’nin Türkiye’nin temel problemlerine ilişkin özgün ve somut çözüm teklifleri ya hiç yoktur ya da henüz yeterince belirgin değildir. Ekonomi, enflasyon, kamu harcamaları, eğitim, göç, sosyal güvenlik, yerli ve millî savunma sanayisi, Kürt meselesi ve devlet-sivil toplum ilişkisi gibi konularda mevcut partilerden farklı hangi çözüm önerilerini teklif ettiği bilinmemektedir. Parti söylemi büyük ölçüde hükûmeti eleştirmek ve mevcut sorunlardan şikâyet etmek üzerine kuruludur. Daha kestirmeden söylemek gerekirse, YP, esas itibarıyla, Erdoğan nefreti üzerine bina edilmiş reaksiyoner bir yapı görünümü vermektedir. Oysa iktidar alternatifi olmak yalnız eleştirmek değil, aynı zamanda somut politikalar üretmek demektir.
Sonuç olarak Yeni Parti’ye bugün itibarıyla gerçekten “yeni” demek zordur. Lideri ve kadrolarının önemli bir kısmı CHP’den, siyasi dili ve programının ana çizgileri de klasik CHP çizgisinden gelmektedir. Bu nedenle Yeni Parti bana göre yeni bir siyasi hareketten çok, CHP’nin adı yolsuzluk, rüşvet ve irtikapla anılan kısmının yeni bir tabela altında devamıdır. Hatta geçmişten taşınan tartışmalı kadrolar nedeniyle CHP’nin CHP’den daha problemli bir uzantısına dönüşme riski de vardır.
Yeni Parti zaman içinde gerçekten yeni bir siyasi çizgi geliştirebilir mi? Bu teorik olarak mümkün. Ancak, bunun için kurulan bu yeni partinin yalnız ismini değil, liderlik anlayışını, kadrolarını, fikirlerini ve çözüm önerilerini de yenilemesi gerekir. Bunu yapmaları ise çok zor görünüyor. Bu yüzden, bugünkü tabloya bakıldığında, partideki yegane yeni unsurun sadece partinin adı olduğu söylenebilir.
