"Bu gördüğünü kimseye anlatma!"

Abdülhakim Arvasi hazretlerini sevenlerden Abdülkâdir isminde bir pamuk tüccarı şöyle anlatıyor:

"Efendi Baba ile Eyüp Câmii'nde bir gün beraberdik.

Öğle namazını kıldık.

Birlikte dışarı çıktık.

Ve Hazret-i Halid'in mübarek türbesine girip bir kenarda oturduk.

O esnada ikimizden başka kimse yoktu türbe içinde.

Efendi Baba;

'Bana sokul, gözlerini kapat!' buyurdu.

Ben de öyle yaptım.

Gözlerimi kapatınca Hazret-i Halid bin Zeyd'i gördüm karşımda.

Uzunca boyluydu.

Ve 'heybetli' bir zattı!

Kalkıp elini öptüm hürmetle.

İkisi yavaşça bir şeyler konuştular.

Ben bir şey duymuyordum.

Sadece seyrediyordum.

Bir müddet sonra;

'Gözünü aç!' buyurdu.

Açınca Hazret-i Halid kayboldu gözden... Efendi Baba ile ikimiz yan yana oturuyorduk...

Sonra dışarı çıktık.

İkindi ezanı okunuyordu.

Efendi, bana;

'Neler gördün?' diye sordu.

Aynen arz ettim.

Kulağıma eğilip;

'Ben hayatta oldukça bu gördüğünü kimseye söyleme!' buyurdu.

'Başüstüne' dedim.

O vefat ettiği için anlatabiliyorum bunları..."