"Bu işi ancak Hüdayi hâlleder!"

Bir gün Sultan Ahmed Han "rahmetullahi aleyh" bir vezirine kızar.

Ve derhâl azleder.

Yâni alır onu vazifeden.

Yerine, bir başkasını tayin eder.

Sonra mührü de alır.

Bir memuruna verip;

"Bunu, yeni vezire götür!" der.

Memur da:

"Başüstüne sultanım" der.

Ve mührü alıp yola düşer.

Yeni vezir, Üsküdar yakasında oturmaktadır.

Gidip bir kayığa biner.

Ama ne hikmettir bilinmez, o mührü denize düşürür.

Ne yapacağını şaşırır.

Üzülerek geri döner!

Ve Padişaha gelir.

Vaziyeti ona arz eder.

Sultan kızmaz memuruna.

"Olur böyle şeyler" der.

Hatta onu teselli eder.

Ve kendisine;

"Sen Hüdayi'ye git... Bu işi ancak o hâlleder!" der.

Vazifeli yine;

"Başüstüne" der.

O büyük zata gider.

Ve sultanın dileğini arz eder.

Büyük veli, hemence seccadenin altına elini sokar.

"Mühür"ü çıkarıp avcuna koyar.

Öyle ki; keseden sular damlar.

? ? ?

Bu zat vefat etmeden önce bütün sevdikleriyle helâlleşir.

Vasiyetini yazar.

Şehadeti söyler.

Ve "Allah!" deyip ruhunu teslim eder.

Türbesi, Üsküdar'da, kendi dergâhındadır. Ziyaret edenler çok istifade ederler.