Cins bir atı vardı...
Devrinin en büyük âlimlerinden olan Abdullah bin Mübârek hazretleri, at sırtında uzun bir yolculuğa çıkmıştı.
Bir müddet sonra yoruldu.
Ve bir yerde konakladı.
Bindiği at, cins bir at idi.
Bu zât, orada namaz kılıyordu.
O cins at, oradan ayrıldı.
Başkasına âit otlaktan ot yedi.
O, bunu öğrenince çok üzüldü!
Zîra bu, kul hakkı idi.
O atı, otlak sâhibine hediye etti.
Yaya olarak devam etti yoluna...
● ● ●
Bir gün bu zâta sordular:
"Hocam çok yaşamak istiyoruz.
Bizlere neyi tavsiye edersiniz?"
Buyurdu ki:
"Ölümü çok düşünün!”
Anlayamadılar.
"Hikmeti nedir?" dediler.
Cevâben;
"Çünkü sık sık ölümü düşünmek, ömrü uzatır" buyurdu.
● ● ●
Bir gün de bâzı gençlere;
“İyi huylu olmaya bakın. Çünkü iyi huylu olanlara büyük müjdeler var” buyurdu.
Sordular ki:
“Hangi müjdeler efendim?”
Büyük velî;
“Hadîs-i şerîfte; (İnsan, güzel huyu sebebiyle Cennetin en üstün, en yüksek derecelerine kavuşur. Nâfile ibâdetler, insanı bu derecelere kavuşturamaz. Kötü huy, insanı Cehennemin en aşağı çukurlarına sürükler) buyuruldu” diye cevap verdi.
