Kaydet
|
Bir gün Sultân Ahmed Hân, bir vezîrini azleder.
Vazîfeden alır.
Mührü de elinden alıp, yerine bir başkasını tâyin eder.
O mührü bir memuruna verir.
“Bunu yeni vezire götür!” der.
O da “Başüstüne sultânım” der.
Ve mührü alıp yola düşer.
● ● ●
Yeni vezir, Üsküdar yakasında oturmaktadır.
Gidip bir kayığa biner.
Ama mührü denize düşürür elinden!
Üzülerek geri döner...
Ve Pâdişaha durumu arz eder.
Sultân emreder:
“Hüdâyî''ye git, o hâlleder!”
● ● ●
Vazîfeli memur “Başüstüne” der, o zâta gider.
Sultânın dileğini arz eder.
Büyük velî, seccâdenin altına elini sokar.
Mührü çıkarıp avucuna koyar.
Öyle ki keseden sular damlar...
● ● ●
Bu zât, vefat etmeden önce bütün sevdikleriyle helâlleşir.
Vasiyetini yazar.
Şehâdeti söyler.
Ve "Allah!” deyip rûhunu teslim eder.
Türbesi, Üsküdar''da, kendi dergâhındadır.
Ziyâret edenler, çok istifâde ederler...
