Hasan-ı Basrî hazretleri; Habib-i Acemî hazretlerini çok sever ve bâzen meclisinde sohbet etmesini söylerdi.
O da sohbet ederdi.
Bâzısı merak etti...
Ve Hasan-ı Basrî'ye;
"Efendim, siz varken meclisinizde onun sohbet etmesini istemenizin hikmeti nedir?" diye sordular.
O da cevâben;
"Habib, kalbinden ihlâsla konuşup insanların kalbine yerleştirir. Onun için konuşturuyorum" buyurdu.
● ● ●
Bir defa da kapılarına bir fakir geldi.
O sırada hanımı hamur yoğurmuş, ekmek yapmak için komşudan ateş istemeye gitmişti.
Habîb kapıyı açtı.
Ve gelen o fakîre;
“Şu hamuru al, ekmek yapar, yersiniz" buyurdu.
Fakîr çok sevindi.
Ve hamurları alıp gitti.
Habîb'in hanımı gelip hamuru göremedi.
Hâliyle merak etti.
Ve beyine sordu bunu.
O da cevâben;
"Ekmek yapmaya götürdüler" dedi.
O ara biri geldi.
Elinde sepet vardı.
İçi, sıcacık ekmekle doluydu.
Onu bırakıp gitti.
Kadıncağız bunu görünce;
"Hamurlar ne çabuk ekmek oldu?" diyerek hayretini bildirdi!

