Kaydet
a- | +A

Büyük âlim İmâm-ı Ebu Yusüf hazretleri “rahmetullahi aleyh” yoğun olarak ilim tahsil ettiği yıllarda hastalandı bir gün.

Ve gittikçe ağırlaştı!                            

İyi olma ümidi kalmamıştı...

Hatta nefes alamaz hâle gelmişti ki, bir yakını İmâm-ı âzam hazretlerine gidip;

“Efendim, İmâm-ı Ebu Yusüf bu akşam vefat etti” diye haber verdi.

Hazret-i İmam;

“Hayır, vefat etmemiştir” buyurdu.

Adam şaşırdı.

Ve tekrar etti sözünü:

“Maalesef efendim, çok iyi biliyorum,  bu gece vefat etti.”

Hazret-i İmam yine;

“Yok, vefat etmemiştir” buyurdu.

Adamcağız;

“Peki efendim” dedi.

Ve ayrılıp gitti.

Ancak tatmin olmamıştı.

Dönüp geldiğinde Ebu Yusüf hazretlerini hayatta buldu.

Çok hayret etti!

Tekrar geri geldi.

Ve Hazret-i İmam’a;

“Efendim, buyurduğunuz gibi Ebu Yusüf hazretleri vefat etmemiş. Ancak Onun ölmediğini nasıl anladınız?” diye sordu.

İmâm-ı âzam;

“Çünkü O, ilme çok çalıştı, çok gayret gösterdi. Bunun meyvelerini almadan ölmez” buyurdu.

Hakikaten öyle oldu.

İmâm-ı Ebu Yusüf hazretleri, İmâm-ı âzam hazretlerinin ilmini yaymakla meşhur oldu.

Hatta bu hususta “ilk kitap yazan” da yine odur.

ÖNE ÇIKANLAR