Hazret-i Mevlânâ''nın selâmı var

Hazret-i Mevlânâ’yı çok seven bir tüccar vardır.

Bir gün İstanbul''a gitmeye niyet eder.

Hazret-i Mevlânâ''ya sorar ki:

“Bana bir emriniz var mı efendim?”

Buyurur ki:

“Falan camiye git! Orada genç bir âbid olacak. Ona bizden selam söyle.”

Tüccar “Baş üstüne” der.

Ve yola çıkar.

İşlerini bitirip o camiye varır.

İçeride genç bir (âbid) görür.

Yanına yaklaşıp;

“Konya''dan geliyorum. Hazret-i Mevlânâ''nın size selamları var” der.

Ama fevkalade şaşırır!

Zira Mevlânâ da oradadır.

Bayılıp yere düşer!

Ayıldığında görür ki, (âbid) yalnızdır ve;

“Siz de Mevlânâ''ya selam söyleyin” der.

Tüccar “Peki söylerim” der.

Konya''ya geri döner.

Âbid’in selamını Hazret-i Mevlânâ''ya söyler.

Ama yine hayrette kalır!

Zira (âbid) de oradadır.

Mevlânâ''nın yanındadır.

Bayılıp düşer!

Ayılınca görür ki, (Mevlânâ) yalnızdır.

Ve kendisine gülümsemektedir.

Hazret-i Mevlânâ;

“Ben hayatta oldukça bu gördüğünü kimseye söyleme!” buyurur.