"Helâl etmiştim, artık almam!"
Bir gün Abdullah bin Ömer'in (radıyallahü anh) devesi çalındı.
Çok arayıp bulamadı.
"Alana helâl ettim" dedi.
Ve mescide girip namaz kıldı.
Az sonra biri geldi.
Ve kendisine;
"Deven şuradadır" dedi.
O da nalınlarını giydi.
Tam gidecekti ki geri döndü.
Ve o kimseye dedi ki:
"Helâl etmiştim, artık almam."
● ● ●
Bir sahâbî de şöyle anlatıyor:
Abdullah bin Ömer'le berâberdik.
İkimiz bir yolda gidiyorduk.
Bir ara (Ney) sesi işittik.
Abdullah durdu.
Kulaklarını parmaklarıyla kapadı.
O sesi duymak istemedi.
İkimiz oradan uzaklaştık.
Bana dönüp sordu ki:
“Ney sesi hâlâ işitiliyor mu?”
“Hayır, işitilmiyor” dedim.
Parmaklarını kulaklarından ayırdı.
Ben merak etmiştim.
Hikmetini sordum.
Dedi ki:
“Resûlullah da böyle yapmıştı.”
● ● ●
Bir kimse Abdullah bin Ömer hazretlerinin yanına geldi ve kendisine dedi ki:
“Allah için, seni çok seviyorum."
O kimseye baktı.
Ve ona cevaben;
"Ben de, Allah için seni hiç sevmiyorum” dedi.
“Niçin?” diye sorunca da;
“Çünkü sen, ezânı tegannî ederek, şarkı söyler gibi okuyorsun" dedi.
