"Hemen çıkıp gidin bu evden!"
Mevlânâ hazretleri büyük velîdir.
Kerâmetler sâhibidir.
Bir gün, zamanın Pâdişahı Sultan Rükneddîn, evinde oturmaktadır ki, önünde Hazret-i Mevlânâ belirir birden.
Ve kendisine dönüp;
“Hemen çıkın bu evden!” der.
Ve gözden kaybolur.
● ● ●
Sultan şaşırır birden!
“Niçin, neden?” diye sormaz.
Hanım ve çocuklarını alır.
Birlikte acele çıkarlar.
Hikmeti o zaman anlaşılır.
Zîra ev, bir gürültüyle yıkılır!
Öyle ki, az gecikmiş olsalar, helâk olacaklardır.
Sultan, şükür olarak Ona (bin altın) hediye gönderir.
O da bu altınları alır.
Ve talebelerine dağıtır...
● ● ●
Bir gün de, Aksaray''da, bâzı kötü niyetli beyler, Sultan Rükneddîn''i Aksaray''a dâvet ederler. Hazret-i Mevlânâ niyetlerini anlar.
Ve Sultana gidip;
“Sakın gitme!” der.
O da gitmez.
Böylece ölümden kurtulur.
Ancak, kararlıdır o beyler.
Başka gün yine dâvet ederler.
Bu sefer sormadan gider.
Hâlbuki sûikast kurmuşlardır kendisine.
Gider gitmez öldürürler...
