"Namazımı Akşemseddîn kıldırsın!"
Hacı Bayrâm-ı Velî hazretlerinin vefatı yaklaşınca, yakınlarına; “Cenazemi Akşemseddîn yıkasın, namazımı da o kıldırsın! diye vasiyet etti.
Ardından vefat etti.
İyi de, Akşemseddîn neredeydi?
Kimse bilmiyordu yerini.
Ne yapacaklarını şaşırmışlardı ki;
“Akşemseddîn geliyoor!” diye seslendi birisi.
Bu defâ sevince gark oldular.
Ve koşup karşıladılar kendisini.
Vasiyeti bildirdiler.
“Başım gözüm üstüne” dedi.
Ve gaslini yaptı.
Namazını kıldırdı.
Defnedip ne kadar borcu olduğunu sordu yakınlarına.
“Doksan bin altın” dediler.
Otuz bin altını kendi üzerini aldı.
Kalanını yakınları üstlendiler.
Akşemseddîn, otuz bin altının, yirmi dokuz bin''ini peşin ödedi.
Bin altın için üç gün mühlet istedi.
Ama alacaklı kabul etmedi.
“Hemen istiyorum” dedi.
Akşemseddîn hazretlerinin küçük bir bahçesi vardı.
O bahçeyi gösterip;
“Şuraya gir de topla!” buyurdu.
Adam girer girmez hayretten donakaldı!
Zîra ağaçların her bir yaprağı üzerinde bir altın duruyordu.
Adam anlamıştı hatâsını.
Şaşkın hâlde çıktı bahçeden!
“Alacağımı aldım” dedi.
Ve talebesi oldu bu büyük velînin...
