Kaydet
a- | +A

Fudayl bin İyâd hazretleri, gençliğinde yaptığı günahlarına tövbe etmişti. Bir gün sultânın adamlarını gördü yolda. Yanlarına gitti.

Ve ağlayarak;

"Beni sultâna götürün ki, suçumun cezâsını versin" buyurdu. Birlikte gidip, bu isteğini sultâna bildirdiler.

Sultân Onu görüp;

"Hoş geldin" dedi.

Ve adamlarına; "Evine götürün, istirahat etsin!" diye emretti. Saygıyla alıp götürdüler. Evine geldiğinde hâlâ ağlıyordu.

Hanımı gördü onu.

Ve merakla sordu:

"Hayrola bey, ne oldu, niçin ağlayorsun, yoksa dövdüler mi seni görevliler?"

"Hayır dövmediler".

"Peki niye ağlıyorsun?"

"Sultân cezâmı vermedi. Onun için ağlıyorum" buyurdu.

ÖLÜME HAZIRLAN!

Bu zat sevdiği bir gence; "Ölüme hazırlan!" buyurdu. Genç cevâben; "Ben henüz gencim efendim" dedi.

Büyük velî;

"Evet öyle" dedi.

Ardından da; "Gençsin ama ecel, genç ihtiyar tanımıyor ki evlâdım" buyurdu.

Genç sordu hemen:

"Ölebilir miyim yâni?"

"Elbette evlâdım. Unutma, genç iken ölenlerin sayısı, yaşlanıp da ölenlerden daha fazladır."

Korku ile sordu yine:

"Peki ne yapayım?"

"Dînini öğren ve öğrendiklerinle amel et. Ama hemen başla, yarına bırakma!"

"Neden efendim?"

Buyurdu ki:

"Çünki ölüm âni gelir. "Yaşlanınca yaparım" diyenlerin çoğu, yaşlılığı görememişlerdir.

> www.gonulsultanlari.com Tel: (0 212) 454 38 10 www.siirlerlemenkibeler.com

ÖNE ÇIKANLAR