O gelmesin, ben giderim
Bedreddîn-i Tirmizî adında biri simya ilmiyle yani altın yapmakla uğraşmaktadır.
Bir ara Mevlânâ hazretlerinin bu işte mahir olduğunu işitir.
Sevinir ve merak eder.
Oğlu Sultan Veled''e gider.
“Ben simyagerim, babanızı görmek istiyorum” der.
Sultan Veled “Pekâlâ” der.
O akşam babasına arz eder.
Mevlânâ buyurur ki:
“O gelmesin, ben giderim.”
Ertesi gün gider onun evine.
O sırada altın yapmakla uğraşmaktadır adam.
Hazret-i Mevlânâ''yı görür.
“Buyurun efendim” der.
Ve iltifat eder.
Ancak kalbinde gurur vardır.
Hazret-i Mevlânâ, kurtarmak ister onu bu gururundan.
Yerde paslı bir demir görüp eline alır.
Evirir, çevirir.
Paslı demir o anda altın oluverir.
Adam hayretle sorar:
“Bu nasıl oldu?”
Mevlânâ “Kolay” buyurur.
Ve ekler:
“Zor olan başka şeydir.”
Adam merakla sorar:
“Altın elde etmekten daha zor olan iş nedir?”
Hazret-i Mevlânâ;
“İlim, amel ve ihlâs elde etmektir. Asıl simya da budur” buyurur.
