Ömrü savaş meydanlarında geçti...

Miktâd bin Esved (radıyallahü anh), Eshâb-ı kirâmın meşhurlarındandır. Hazret-i Ömer, vefat edeceği zaman onu yanına çağırdı.

Hilâfet işini görüşüp;

"Yâ Miktâd! Beni kabre koyduktan sonra şûrâ heyetini bir evde topla, içlerinden birini halîfe seçinceye kadar onları orada tut" emrini verdi.

O da “Başüstüne” dedi.

Ve emri yerine getirdi...

● ● ●

Hazret-i Osmân''ın halîfeliği sırasında da ihtiyarlamış olduğu hâlde savaşlara katıldı.

Ömrünü savaş meydanlarında cihadla geçirip yetmiş yaşlarında Medîne''de vefat etti.

Efendimiz, kumandanlarından olan Miktad bin Esved''i çok severdi.

Onun hakkında:

"Allah bana Eshâbımdan dört kişiyi özellikle sevdiğini bildirip benim de onları sevmemi emir buyurdu. Bunlar; Alî, Miktâd, Selmân ve Ebû Zer''dir" buyurdu.

O da Efendimizi severdi.

Sohbetlerini dinlerdi.

Çok hadîs-i şerif nakletti.

Bunlardan biri de;

"İnsanlar kıyâmet gününde günahlarına göre tere batacaklardır. Ter, kiminin topuğuna kadar, kiminin dizlerine, kiminin beline, kiminin de ağzına kadar yükselir" hadîs-i şerîfidir...