Ferîdüddîn-i Attâr hazretleri anlatır: Sâlihlerden biri, ibâdet için bir mescide girdi... Sabaha kadar ibâdet edecekti. Gece yarısı kapı gıcırdadı. Sanki mescidin kapısı açılıp içeri biri girmişti. O, öyle zannetti... Ve kendi kendine “bu vakitte mescide gelen, büyüklerden biri olmalı" diye düşünüp namâzını daha bir dikkatli kılmaya başladı... Duâlar etti, ağladı! Sonra geriye baktı. Gördü ki kapının yanında bir köpek yatıyor... Kendinden utandı ve “yazıklar olsun sana ey nefsim, bütün bir gece şu köpek için ibâdet yaptın!" dedi.
● ● ●
Ferîdüddîn-i Attâr hazretleri, bir Moğol askerinin eline esir düştü... O asker onu öldürmek istediğinde, halk o askere “bu zâtı öldürme, sana bin akçe verelim" dediler.
"Hayır" dedi. Kabûl etmedi.
Tam öldürecekti ki büyük velî, o askere “Acele etme. Benim için daha fazla fiyat verirler" deyince, öldürmedi.
● ● ●
Bir müddet geçti... Oraya biri geldi. O askere “bu zâtı öldürmezsen sana bir torba saman veririm" dedi. Mübârek zât bunu duydu ve “işte benim fiyatım budur" dedi.
Asker sinirlendi! Ve onu şehit etti!
● ● ●
Şehâdet şerbetini içen Ferîdüddîn-i Attâr hazretleri, kesik başını elleri arasına alıp koşmaya başladı!
Üç kilometre gitti. Nihâyet tâkati bitti. Ve mübârek başı iki elinin arasında olarak yere düşüp rûhunu teslîm eyledi.


