İsmâil Fakîrullah hazretlerinin huzûruna bir gün biri geldi. Ancak ağzı eğilmiş, dudağının bir tarafı kulağına ulaşmıştı. Fakîrullah hazretleri, onun bu hâlini gördü.
Ve çok üzüldü! Hattâ ağladı!
Mübârek eliyle ağzını meshedip bir Fâtiha okudu ve şifâ için duâ etti... Adamın ağzı ânında düzelip eski hâline geldi...
Adam, sevinip kalktı.
Mahçup bir hâli vardı!
"Hocam, bu gece gıybetinizi yapmıştım. Rüyâda gâipten bir sille gelip ağzımı bu hâle getirdi" dedi.
Ve helâllik diledi.
Büyük velî onu dinledi.
Ve "Helâl ettim kardeşim... Ancak bir daha kimseyi gıybet etme. Bizi de gıybet etme ki bizim gibi zelîl ve hakîr bir kulun sâhibi, azîz ve intikam alıcıdır!" buyurdu.
● ● ●
Bu zâtı seven bir zengin, hizmetçilerinden birine bir kese gümüş para verip “bunu İsmâil Fakîrullah hazretlerine götürüp takdîm et" dedi.
O da "peki" dedi.
Ve çıkıp giderken bu zâtın gerçek velî olduğunda tereddüde düştü... Keseden bir gümüş alıp kenarını işâretledi. Sonra da kalbinden "Eğer gerçek velîyse bu gümüşü bulup bana versin" diye geçirdi...
Nihâyet Tillo'ya ulaştı. Bu zâtın evine geldi ve hediyeyi takdîm etti. Fakîrullah hazretleri keseyi açtı. İçinden bir gümüş çıkarıp hizmetçiye hediye etti.
Hizmetçi onu aldı ve dikkatle baktı.
İşâretlediği para olduğunu görünce kendinden utandı! Tövbe edip bu zâtın talebesi oldu.


