Kaydet
|
(Dünden devam)
Hazret-i Ömer (radıyallahü anh), oğlu Abdullah’a “Cenâzemi kıldıktan sonra tekrar Âişe-i Sıddîka'nın huzûruna varıp Ravda'ya defnim için izin iste... Evvelce benden utanıp izin vermiş olabilir" buyurdu.
Sonra ayağa kalktı. Abdest alacaktı.
Hareket edince ameliyatta dikilen yerler söküldü.
Ve yere düştü!
Dostlarına “Elvedâ! Hakkınızı helâl edin... Tekrar görüşmemiz kıyâmete kaldı" dedi.
Ve şehâdeti söyleyip rûhunu teslîm etti...
● ● ●
Onu yıkayıp namâzını kıldılar. Oğlu Hazret-i Abdullah, Âişe-i Sıddîka hazretlerine gitti ve babasının tembîh ettiği gibi tekrar izin istedi.
Hazret-i Âişe ağladı!
Ve "Yâ Ömer! Adâleti ölünce de elinden bırakmadın... O yeri sana hibe etmiştim. Şimdi karârım değişmez!" buyurdu.
Abdullah teşekkür etti. Ve acele geri döndü...
● ● ●
Hazret-i Ömer'in cenâzesini Ravda-i mutahhara kapısına getirdiler.
Birisi ileri çıktı...
Ve "Esselâmü aleyke yâ Resûlallah! Ömer'i getirdik... İzin varsa ravda içine defnedeceğiz" diye seslendi.
O an bir ses işitildi. Resûlullah’ın sesiydi.
"Yârimi yanıma getiriniz" diyordu.
Ravdanın kapısı açıldı. Cümle Eshab gördüler.
Hazret-i Ebû Bekr'in sol yanında hazırlanmış bir yer vardı... Mübârek cenâzesini oraya koydular. Hattâ Ravda'dan bir mübârek el çıkıp Hazret-i Ömer'in boynuna dolandığını gördüler.
