Kaydet
|
Resûl-i Ekrem Efendimiz, mîrâc-ı şerîfe çıktıkları zaman dördüncü gökte bir arslan gördü ki azameti ve heybeti dille anlatılamaz!
Merak etmişlerdi... Hazret-i Cibrîl’e döndüler.
Ve "Yâ kardeşim Cebrâil, bu arslan nedir?" diye sordular.
O da arz etti ki:
"Yâ Resûlallah, yabancı değildir; Hazret-i Alî'nin rûhâniyetleridir... Mübârek parmağınızdan yüzüğünüzü çıkarıp ağzına atın”
Efendimiz "peki" buyurdular.
Hemen yüzüklerini çıkardılar.
Ve arslana doğru attılar.
Arslan, tevâzû ve hürmet gösterip yüzüğü ağzıyla aldı.
● ● ●
Efendimiz, mîrâcdan indi.
Eshâbının arasına geldi.
Ve mîrâcını onlara bildirdi.
Dördüncü gökte gördükleri o arslanın vasfını anlatıyordu ki o anda Hazret-i Alî Resûlullah’ın mübârek yüzüğünü ağzından çıkardı...
Avcuna aldı.
Ve edeple huzûrlarına varıp onu Efendimize takdîm etti. Bütün Eshâb-ı güzîn Hazret-i Alî'nin bu kerâmetini görünce kendisine hayran oldular.
● ● ●
Sa'd bin Ebî Vakkâs hazretleri anlatır:
Bir gün Hazret-i Muâviye (radıyallahü anh) bana sordu ki:
"Alî'yi sever misin?"
"Elbet severim" dedim.
"Niçin?" diye sordu.
Ben de “Onu nasıl sevmem ki… Resûlullah Efendimiz, bir gün Hazret-i Alî'ye, (Yâ Alî, sen bana; Hârun'un Mûsâ'ya yakınlığı gibisin) buyurmuşlardı" dedim.
