Sen, Bâkî Billâh'a git!
Büyük velî Muhammed Bâkî Billâh hazretleri, çok mütevâzıydı. Hâlini gizler, talebe olmak için gelenleri, “tecrübe için” geri gönderirdi.
Eğer çok sâdık biri gelirse, o zaman kabul eder ve ilgi gösterirdi.
O vakit bir genç vardı.
Bir “mürşit” arıyordu.
Ama bulamıyordu.
Bir gece açtı ellerini:
“Yâ İlâhî!.. Beni, kâmil bir mürşide kavuştur!” dedi.
Yalvardı Rabbine.
O gece rüyâ gördü;
Kendisine;
“Yarın git, Bâkî Billâh hazretlerine teslim ol” denildi.
Sabahleyin kalktı.
Sevinçle gitti bu zâta. Rüyâsını anlatıp talebesi olmak istediğini arz etti.
Ancak Bâkî Billâh;
“Aradığın başkası olsa gerek. Sen kendine bir rehber arıyorsun. Ama o kişi ben değilim” buyurdu.
O genç de;
“Peki efendim” dedi.
Ve dönüp geri gitti.
Fakat o gece yattı.
Aynı rüyâyı gördü.
Gâipten ona;
“Aradığın o idi. Sen yine git... Kabul etmese de ayrılma eşiğinden” denildi.
Genç sevinip, tekrar gitti.
Ve isteğini ona tekrar etti.
Bu sefer kabul edip;
“Peki kal” buyurdu...
