"Sığırımız çalınmış, siz aldınız!"

Yesi şehrine yakın bir beldenin halkı düşmanlık besliyorlardı Ahmed Yesevî hazretlerine.

Bu zâtın şöhreti artıyordu.

Düşmanları da artıyordu.

Bu nasipsizler toplandılar.

Konuşup anlaştılar.

Ve bu büyük Zâtı hırsızlık suçuyla karalamak için karar aldılar.

Bunun için de bir sığırı kesip, gizlice bu zâtın dergâhının avlusuna bıraktılar bir gece.

Ertesi sabah oldu.

Dergâha geldiler ve;

“Sığırımız çalınmış, siz aldınız!” diye yaygara kopardılar.

Sesleri duyan oraya koştu.

Kapıda gürültü çıkardılar.

İçeri girmek istiyorlardı.

Bu zât kapıyı açmıyordu.

Başka insanlar da toplandılar.

Güyâ sığırı avluda bularak hırsız damgasını basacaklardı bu Allah dostuna.

Gürültüler çoğaldı.

Büyük velî kapıyı açıp;

“Haydi, girin köpekler!” dedi.

Çapulcular avluya girer girmez köpek şekline girdiler o anda.

Ve kendi kestikleri sığıra hücum edip, kısa zamanda yiyerek bitirdiler hayvanı.

Ancak üzülüyorlardı köpek olduklarına!

Kurtulmaları için çok yalvardılar.

Yine acıdı mübârek zât.

Duâ etti onlara.

Tekrar insan şekline girdiler...