"Sizi tercîh ederse alın götürün!"

Zeyd bin Hârise (radıyallahü anh) çocukken annesiyle bir yere gidiyorlardı.

Haydutlar kafileyi basıp Zeyd''i esîr aldılar.

Sonra da satılığa çıkardılar.

Hazret-i Hatîce''nin yeğeni vardı.

Onu satın alıp halasına verdi.

O da Resûlullaha hediye etti.

Efendimiz de âzât edip kendine evlât edindiler.

Lâkin Zeyd''in babası, diyar diyar gezerek oğlunu arıyordu.

Hasretiyle ağlıyordu!

Yerini öğrenince çok sevindi.

Koştu hemen Mekke''ye.

Resûlullahı görüp;

“Ey Kureyş''in büyüğü! Duydum ki oğlum yanınızda köleymiş. Ne olur onu âzât et, ne istersen vereyim" dedi.

Efendimiz;

"Kendisine soralım. Seni tercîh ederse al götür, para da istemem” buyurdu.

Efendimiz, Zeyd''i çağırıp sordu.

"Bunları tanıyor musun?"

"Evet, şu babam, şu da amcam.”

Buyurdu ki:

"Seni istiyorlar, ne diyorsun?"

Zeyd, Efendimize yaklaştı.

Ve iyice sokulup dedi ki:

"Ölünceye kadar sizden ayrılmam. Çünkü benim için hürriyet, size köle olmaktır."

Babası bunu duydu.

Resûlullaha teşekkür edip, sevinç içinde memleketine döndü...