Kaydet
a- | +A

Bir gün halîfe Abdülmelik, Atâ bin Ebî Rebâh hazretlerini ziyârete geldi ve nasîhat istedi.

Atâ hazretleri;

"Ey halîfe, eshâb-ı kirâmın evlâdına iyi muâmele et, onları incitme. Emrin altında bulunanların haklarını gözet, ihtiyâçlarını gider. Kapını kilitleyip, onları dışarıda bırakma" buyurdu.

Halîfe;

"Efendim, hep başkasının ihtiyâcından söz ettiniz. Sizin hiç ihtiyâcınız yok mudur?" diye sordu.

Atâ hazretleri;

"Ben ihtiyâcımı, Allahü teâlâya arz eder, O'ndan isterim" buyurdu.

Halîfe duygulanıp;

"Zâten sizi böyle yücelten de işte bu hâlinizdir" dedi.

FEYZ ALIR

Bir gün de sevdiklerine;

"Kardeşlerim; (Evliyânın anıldığı yere rahmet iner) hadîs-i şerîftir" buyurdu.

Yine buyurdu ki;

"Bu hadîs-i şerîf, evliyâyı severek hatırlayanın, feyz ve berekete kavuşacağını ve duâlarının kabul olacağını haber veriyor. Herkes muhabbeti miktarınca, o büyüklerin feyzlerinden ve nurlarından istifâde eder."

ONLAR YOKSA

Bir gün de sohbetinde;

"Evliyânın bakışları devâ, sohbetleri hasta ve ölü kalblere şifâdır. Onları gören, Allahü teâlâyı hatırlar" buyurdu.

Dinleyenler;

"Öyle zatlar yoksa efendim?" deyince;

"Onlar yoksa kitapları vardır. Onların kitaplarını okuyup, yüksek, seçilmiş olduklarına inanan ve bunun için onları seven de onların ruhlarından feyz alır" buyurdu.

> www.gonulsultanlari.com Tel: (0 212) 454 38 10 www.siirlerlemenkibeler.com