Kaydet
a- | +A

Evliyânın büyüklerinden Fudayl bin İyâd hazretleri, 187 (m. 803) yılında Mekke’de vefât etti.

Gençlik senelerinde “soygunculuk” yapardı.

Bir gün adamları bir kervanı soydular.

Sonra da yemek için bir yere oturdular.

O ara, kervandan biri gelip, sordu ki:

"Sizin reisiniz kim?"

Dediler ki:

"Reis burada değil.”

"Nerededir peki?"

Ona bir ağacı gösterip;

"Bak, şu ağacın altında namaz kılan biri var ya, işte reisimiz odur" dediler.

Adam şaşırdı;

Sordu hemen:

"O sizinle yemez mi?"

"Hayır, o her gün oruç tutar. Onun için gündüzleri yemek yemez" deyince hayretler içinde ayrılıp Hazret-i Fudayl'ın yanına gitti!

Ve dedi ki:

"Kusura bakmazsanız size bir şey soracağım.”

"Estağfirullah, sor.”

"Bir yanda namaz oruç, bir yanda harâmîlik, anlamadım, bu nasıl oluyor?"

Hazret-i Fudayl;

"Haklısın" dedi.

Ve ardından;

"Doğru söylüyorsun, gerçekten tuhaf. Ama ümitliyim, inşallah bir gün kurtulurum bu işlerden" dedi.

Ve kısa zamanda kurtuldu.

Hattâ, büyük bir “velî” oldu.

ÖNE ÇIKANLAR